خسارت خواهد شد مى‌دانى؟ همانا هركس تو را در اين ادعا تصديق كند، قرآن را تكذيب كرده است و براى رسيدن به آمال و دفع ناملايمات خود را از استعانت از خداوند بى نياز مى‌داند. سپس حضرت رو به مردم كرده و فرمود: از يادگيرى نجوم برحذر باشيد، مگر به اندازه‌اى كه در شناخت راههاى زمينى و دريايى لازم است، چرا كه نجوم، شخص را به كهانت مى‌كشاند و كاهن همانند جادوگر و جادوگر همانند كافر است و كافر در آتش است. با نام خدا حركت كنيد. (٢٦)

شايد روايتى كه شيخ صدوق در من لايحضره الفقيه نقل مى‌كند از همين باب باشد. عبدالملك بن اعين نقل مى‌كند:

قلت لأبي عبداللّه‌ (ع): إني قد ابتليتُ بهذا العلم، فأريد الحاجة، فإذا نظرت إلى الطالع و رأيت الطالع الشرّ جلست و لم أذهب فيها، و إذا رأيت الطالع الخير ذهبت في الحاجة، فقال لي: «تقضي؟» قلت: نعم، قال: احرق كتبك؛

به امام صادق(ع) گفتم: من به نگريستن در نجوم مبتلا شده و هرگاه خواسته‌اى داشته باشم به طالع مى‌نگرم. اگر به آن نگريستم و طالع را شر ديدم خواهم نشست و به دنبال خواسته خود نمى‌روم و هرگاه طالع را خوب ديدم به دنبال كار خود مى‌روم. حضرت فرمود: «آيا براساس نجوم نيز حكم مى‌كنى» گفتم: بلى. فرمود: «كتابهايت را بسوزان». (٢٧)

علامه مجلسى در شرح اين خبر مى‌گويد:

قول حضرت كه فرمودند: «تقضي»، يعنى: آيا براى مردم به همان چيزهايى كه در طالع ديدى حكم مى‌كنى، و آنها را از احكام نجوم و سعد و نحس آنها آگاه مى‌كنى و يا اين كه «تقضى» را به صيغه مجهول بخوانيم، يعنى آيا اگر در طالع، خيرى مشاهده كردى حاجتت برآورده شده و به آن معتقد مى‌شوى؟ در هر دو

(٢٦) همان، ص٢٣٦؛ نهج البلاغه، ص١٦٨.
(٢٧) من لايحضره الفقيه، ج٢، ص٢٦٧، ح٢٤٠٢.