٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١١٨ - نكتهها (١٤) رضا مختارى

الأمر(عليه السلام) معمولاً چنين خوانده مى‌شود: «اللهمّ كن لوليّك الحجة بن الحسن...» در حالى كه در روايت سيّد ابن طاووس و به نقل از وى در بحار چنين آمده است:

... بإسناده عن الصالحين عليهم السلام قال: «وكرّر في ليلة ثلاث و عشرين من شهر رمضان قائماً و قاعداً و على كلّ حال.. تقول بعد تمجيد اللّه‌ تعالى و الصلاة على النبيّ و آله عليهم السلام: اللهمّ كن لوليّك...». (٢٣)

محدث قمى هم به اين نكته توجه داشته و در مفاتيح الجنان در اعمال شب بيست و سوم ماه رمضان نوشته است:

مى‌گويى بعد از ستايش كردن حق تعالى به بزرگوارى و صلوات بر پيغمبر صلّى اللّه‌ عليه و آله: اللهمّ كن لوليّك....

بنابراين، پيش از اين دعاى شريف حداقل بايد گفت: «الحمد للّه كما هو أهله، و الصلاة على رسول اللّه‌ و آله». (٢٤)

استدراك و تكميل:

الف) در نكته ٢٥ (فقه اهل بيت عليهم السلام، ش ٣٧، ص ١٤٩، پانوشت ٣) گفتيم: «شايد خود شيخ متن دو آيه را ذكر نكرده و بعدها براى تسهيل امر، در برخى چاپها دو آيه را افزوده‌اند...».

اكنون مى‌افزايم كه در چاپ مصحَّح مناسك شيخ انصارى كه براساس برخى نسخ خطى و چاپى آن، تصحيح و منتشر شده (٢٥)، متن دو آيه مذكور، در مناسك نيست و همان حدس قبلى در نكته ٢٥ تأييد مى‌شود. البته در اين چاپ هم، همچنان خطاى «دو آيه» به


(٢٣)اقبال، ج١، ص١٩٠، فصل ٢٦؛ بحار الأنوار، ج٩٧، ص٣٤٩، باب الدعاء عند دخول شهر رمضان و مسأله أعماله.
(٢٤) اين نكته از افادات حضرت حجة الاسلام والمسلمين آقاى سيد حسين شيخ الاسلامى (عافاه اللّه‌ سبحانه) است.
(٢٥) ر.ك: مناسك شيخ، چاپ كنگره شيخ انصارى، ص٨٩.