آيا آن كسى كه به درمانده، چون وى را بخواند پاسخ مى‌دهد و بلا را (از او) مى‌گرداند؟ و شما را جانشينان زمين مى‌گرداند؛ آيا با خداوند، خدايى (ديگر) هست؟ اندك پند مى‌پذيريد.

يا آن كسى كه شما را در تاريكيهاى خشكى و دريا راهنمايى مى‌كند....

يا آن كسى كه آفرينش را مى‌آغازد، سپس آن را باز مى‌گرداند....

بنابراين، ترجمه آيه «أمّن يجيب» با ابراز مقدّر آن چنين مى‌شود:

(آيا بتها بهترند) يا آن كسى كه به درمانده، چون وى را بخواند پاسخ مى‌دهد و بلا را (از او) مى‌گرداند؟ و شما را جانشينان زمين مى‌گرداند؟ آيا با خداوند خدايى (ديگر) هست؟ اندك پند مى‌پذيريد. (٢١)

روشن است كه براى استجابت دعا و به عنوان مقدمه‌اى بر آن، خداوند متعال را اين گونه مخاطب قرار دادن مناسب نيست.

نكته٦١. ادعيه و زيارات رسيده از معصومين بايد به همان گونه كه وارد شده ـ بدون دخل و تصرف و كم و زياد كردن ـ خوانده شود. بنده در جاى ديگر به تفصيل به اين موضوع پرداخته‌ام. (٢٢)

منظور از ذكر اين نكته در اينجا، آن است كه دعاى معروف حضرت صاحب

(٢٠) الميزان فى تفسير القرآن، ج١٥، ص٣٨٠؛ نيز ر.ك: جوامع الجامع، ج٣، ص١٩٥ ـ ١٩٧، ذيل آيات كريمه.
(٢١) ترجمه قرآن كريم از آقاى دكتر سيد على موسوى گرمارودى.
(٢٢) ر.ك: حج ٢٥: گزارشى از حج گزارى ايرانيان در سال ١٤٢٥ ق، ص ٦٦ ـ ٧٣.