٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٤ - كنترل جمعيت* حسين نورى همدانى

محمد بن مسلم عن أبي جعفر(ع) مثل ذلك و قال في حديثه:

إلا أن ترضى أو يشترط ذلك عليها حين يتزوّجها. (١٦)

خبر قبلى فقط شرط هنگام تزويج را داشت ولى اين خبر دو شرط دارد: يكى اين كه زن راضى به عزل باشد گرچه از اول آن را شرط نكرده باشد. دوم اين كه حين ازدواج شرط كرده باشند.

از اين اخبار استفاده مى‌شود كه عزل حرام است مگر آن كه شرط كرده باشند.

خبر پنجم:

شيخ صدوق باسناده عن قاسم بن يحيى عن جَدّه الحسن بن راشد عن يعقوب الجعفي، قال ابوالحسن(ع) يقول: لا بأسَ بالعزل في ستّة وجوه و المرأة التى تيقّنت أنّها لا تلد و المُسنّة و المرأة السليطة و البذّية و المرأة التى لا ترضع ولده و الامة.

خبر سنداً صحيح است ولى يعقوب جعفرى است نه جعفى، استدلال به اين است كه مفهوماً دلالت دارد در غير اين موارد اشكال دارد كه ظهور در تحريم داشته باشد.

ادله جواز:

اما دليل بر اين كه عزل جايز ولى مكروه است، مقتضاى جمع بين اخبار است.

خبر اول:

محمد بن يعقوب عن محمد بن يحيى عن احمد بن محمد عن ابن محبوب عن العلاء عن محمد بن مسلم قال: سئلت أبا عبداللّه‌ عليه السلام عن العزل، فقال: ذاك إلى الرّجل يَصرفُه حيث شاء؛ (١٧)

اختيار عزل با مرد است هر طور بخواهد، انجام دهد.

اين خبر اطلاق دارد اعم از اين كه زن راضى باشد يا نباشد چه حين عقد شرط كرده


(١٦) سنن بيهقى، ج ٧، ص ٤١٧.
(١٧) وسايل، ابواب مقدمات نكاح، باب ٧٥.