آنچه اين سخن را تقويت مى‌كند اين است كه در شرع مقدس اسلام حدود شرعى به جهت بازداشتن مردم از اعمال زشت و جنايات است و هر چه عمل زشت‌تر باشد زجر و منع شارع قوى‌تر است و بدون اختلاف، لواط عملى به مراتب زشت‌تر از زناست و قرآن نيز به اين مطلب صراحت دارد و لذا بايد منع در لواط قوى‌تر باشد؛ اين قياس نيست،بلكه نوعى استدلال است. گفته‌اند كه: لواط زشت‌تر از زناست؛ زيرا لواط استمتاع از آلتى است كه هرگز بر انسان استفاده از آن مباح نيست، بر خلاف زنا به علاوه تعطيلى احكام شرعى لازم نمى‌آيد. بنابر اين هر وقت خداوند در قرآن يا بر زبان پيامبر(ص) حكمى را جارى نمايد ما آن را مى‌پذيريم... و مجازات هر كسى كه عليه وى حكم لواط با انجام دخول ثابت شده باشد، يكى از پنج چيز است: پرت كردن از جاى بلند، خراب كردن ديوار بر وى، گردن زدن، سنگسار، سوزاندن با آتش. اگر به يكى از چهار روش نخست كشته شود مى‌توان به جهت تشديد عقوبت و بزرگ نشان دادن آن، جسد وى را سوزاند. (٤١)

از سخن راوندى دانسته مى‌شود كه وى، هر چند موضوع را به دخول اختصاص داده است اما به روايات قسم دوم عمل كرده و به روايات قسم اوّل اشاره نكرده است، چنان كه محقق اشاره كرده است و ترجيح اين روايات را چنين توجيه كرده كه لواط زشت‌تر از

(٤٠) فقه القرآن، ج٢، كتاب الحدود، باب الحد فى اللواط والسحق، ص ٣٦٧، چاپ خيام.
(٤١) فقه القرآن، راوندى، ج٢.