بالغ و عاقل باشند واجب مى‌گرداند. در اين حكم حرّ و عبد، مسلمان و كافر، محصن و غير محصن برابرند... كيفيت اقامه اين حدّ از اين قرار است: اگر لواط به دخول باشد كشته مى‌شود. در روايتى آمده كه اگر محصن باشد سنگسار مى‌شود و اگر غير محصن باشد تازيانه مى‌خورد و اوّلى اشهر است. امام در كشتن وى ميان زدن وى با شمشير و سوزاندن و سنگسار و پرت كردن او از بلندى و خراب كردن ديوار بر وى مخير است و نيز جمع كردن ميان يكى از اينها و سوزاندن جايز است.

اگر دخول نشده باشد حدّ وى صد تازيانه است.

در نهايه آمده است: اگر محصن باشد سنگسار مى‌شود و اگر غير محصن باشد تازيانه مى‌خورد. اوّلى اشبه است. (٣٨)

چنان كه مشاهده مى‌كنيد در موضوع توسعه داده شده است و با عبارت «وغيره» به كمتر از دخول نيز لواط اطلاق شده است؛ در حالى كه در اين صورت به تصريح شهيد ثانى در مسالك، ج١٤،ص٤٠، وطى صدق نمى‌كند وبه طريق اولى بر قرار دادن آلت ميان دو ران يا دو كپل، لواط صدق نمى‌كند هر چند قائل شويم كه از نظر حكمى اين دو ملحق به لواط هستند، چنان كه صاحب نهايه با عبارت «والاول أشبه» به همين قائل شد و حدّ زنارا براى آن قرار داد.

٦ . فاضل مقداد در كنز العرفان گفته است:

بنابر قول ابو مسلم، حمل «ايذاء» در آيه بر قتل ممكن است ؛ زيرا اين حدّ لواط است. وى حدّ لواط را قتل مى‌داند و ظاهر اطلاق كلامش اين است كه به مقتضاى روايات قسم دوم، تفاوتى ميان محصن و غير محصن، و فاعل و مفعول نيست. (٣٩)

(٣٨) شرايع الاسلام، ج٤،ص١٦٠.
(٣٩) كنزالعرفان فى فقه القرآن، ج٢، كتاب الحدود، ص ٣٤٠.