لوط ـ يعنى همجنس بازى مردان ـ بر خلاف آنچه نويسنده مفردات ذكر كرده، از لصوق(اتصال و چسبيدن) گرفته شده است نه از اسم لوط پيامبر(ع). به هر حال مفهوم لغوى لواط، همجنس بازى مردان، اعم از دخول يا ساير استمتاعات است؛ هر چند دومى به دليل شرعى، موضوع حدّ نيست؛ ليكن در روايت ياد شده امام(ع) در پاسخ سؤال از معناى لواط فرمود:«لواط استفاده از ميان دو ران است و دخول كفر است.» (٨) همچنين است روايت سليمان‌بن هلال (٩) كه خواهد آمد.

مجازات لواط

روايات اين باب بر دو دسته است:

الف) رواياتى كه حدّ لواط را حدّ زانى مى‌داند.

ب) احاديثى كه حدّ لواط را متفاوت با حدّ زانى مى‌داند.

دسته نخست

روايت نخست: ابان از زراره از امام باقر(ع) روايت كرده است:

الملوط حدّه حدّ الزاني. (١٠)

اطلاق اين روايت اقتضا مى‌كند كه تفاوتى بين احصان و غير آن نباشد؛ يعنى تفاوتى ميان متأهّل بودن لواط شونده و مجرّد بودن وى نيست؛ زيرا در مفعول احصان و عدم آن بى معناست؛ چرا كه غريزه جنسى در مرد اقتضاى فاعل بودن را دارد نه غير آن؛ بنابر اين حدّ لواط شونده رجم است؛زيرا حدّ زنا كار محصن، رجم است و لواط شونده در هر حال محصن است.

(٨) وسايل،ج ٢٠، باب ٢٠ از ابواب نكاح محرّم، ح٣ .
(٩) وسايل،ج ٢٨، باب ١ از ابواب حدّ لواط، ح٢.
(١٠) وسايل،ج ٢٨، باب ١ از ابواب حدّ لواط، ح١.