اين اصل بر آنچه امروزه به عنوان داورى و قضاوت اختيارى و احياى دادگاههاى صلح، مورد اهتمام است، تأكيد مى‌كند؛ چيزى كه امروزه دستگاه قضايى ما در ايران اسلامى درصدد احياى آن است.

٩. برابرى همه در حكم و اجراى عدالت:

برابرى همگانى نيز اصلى ديگر از اصول قضاوت عادلانه است. امام على(ع) در عينيت بخشيدن به اين اصل در مورد خود و ديگران، ممتاز است.

در تاريخ كامل ابن اثير به نقل از شعبى آمده است:

على(ع) زره خود را نزد شخصى نصرانى ديد، او را نزد شريح برد و در كنار او نشست... سپس فرمود: اين زره من است، نصرانى گفت: اين زره از آن من است، ولى اميرالمؤمنين را هم تكذيب نكرد. شريح به على(ع) گفت: آيا شاهدى دارى؟ امام خنديد و گفت: نه. نصرانى زره را گرفت و چند قدمى دور شد، سپس برگشت و گفت: شهادت مى‌دهم كه اين شيوه قضاوت پيامبران است، اميرالمؤمنين مرا نزد قاضى خود آورد و قاضى او عليه او حكم كرد! سپس نصرانى اسلام آورد و اعتراف كرد كه زره در مسير صفين از شتر امام(ع) افتاد. امام على(ع) از اسلام آوردن نصرانى خوشحال شد و علاوه بر آن زره، اسبى را نيز به او بخشيد. آن نصرانى با امام(ع) در جنگ خوارج شركت كرد. (١٧)

از امام صادق(ع) روايت شد كه اميرالمؤمنين(ع) به عمربن خطاب فرمود:

ثلاثء إن حفظتهنّ و عملت بهنّ كفتك ماسواهنّ و إن تركتهنّ لم ينفعك

(١٧) الكامل فى التاريخ،ج ٢، ص ٤٤٣.