پنجم: «من يوم الجمعة» نيز دلالت بر دوام اين فريضه مىكند مادام كه «يوم الجمعة» باقى است.
ششم: «ذكر اللّه» دلالت مىكند بر استمرار اين فريضه؛ چه معلوم است كه «ذكر اللّه حسن و نيكو است بر همه حال» . پس هرگاه امر به او شده باشد درروز جمعه، به طريق اولى حسن و واجب باشد، و در فوايد و مسائل ديگر، كه مستنبط از اين آيه شريفه مىشود، رساله [ اى] علىحده نوشتهام، كه مشتمل است بر اكثر مسائل نماز جمعه، پس هر كه خواهد رجوع نمايد به او.
و از آيه عاشره: {فَإِذَا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانتَشِرُوا فِي الارْضِ وَابْتَغُوا مِن فَضْلِ اللّه وَاذْكُرُوا اللّه كَثِيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ} مستفاد مىشود كه فريضه جمعه امرى است دايم و مستمرّ،و شبهات مشكّكين بىوجه است؛ به جهت آن كه ايشان در خطاب واحد و ندا واحد، از جمله پنج امر، چهار امر را كه: «ترك بيع» و «انتشار فى الارض» و «ابتغاء فضل اللّه» و «ذكر بسيار» است، در روز جمعه عام و مستمر دائمى مىدانند و اين امر از اين مجموع را كه «سعى به سوى ذكراللّه» است، مخصوص به زمانى دون زمانى، و اشخاصى دون اشخاصى مىدانند، با وجود آن كه «سعى به سوى ذكراللّه» مندرج است در «ذكر اللّه كثيراً» كه حسن است بر همه حال.
و در آيه حاديه عشر: {وَإِذَا رَأَوْا تِجَارَةً أَوْ لَهْواً انفَضُّوا إِلَيْهَا وَتَرَكُوكَ قَائِماً قُلْ مَا عِندَ اللّه خَيْرء مِنَ اللّهوِ وَمِنَ التِّجَارَةِ وَاللّه خَيْرُ الرازِقِينَ} توبيخ عظيم است از براى تاركين جمعه
بحارالانوار، ج ٧٧، ص ١٧٥، حديث ٢١، ر.ك: الفصول المهمة فى اصول الائمه كه شيخ حر عاملى در جلد سوم آن، صفحه ٢٧٥ باب دوازدهم را با عنوان:«
انّ ذكر اللّه حَسَن على كلّ حال» گشوده است.
تا كنون از اين رساله اثرى به دست نيامده است. اميدواريم در آينده نزديك بتوانيم آن را بيابيم و اطلاعات بيشترى از مؤلف به دست آوريم.
در آيه مزبور آمده است:
يا أيها الذين آمنوا اذكروا اللّه ذكراً كثيراً[ ( احزاب، آيه ٤١)].
چنان كه از حضرت صادق(ع) آمده است:«
ذكر اللّه حسن على كلّ حال» .ر.ك: وسايل، ج١، ص٣١.
|
