براى اين كه هر قوه‌اى كه خداوند در وجود انسان نهاده، تعطيل كردن آن به طور كلى حرام است. دليل ما باب ديات است، در باب ديات از ديه قتل نفس و ديه اطراف و اعضا و ديه منافع بحث مى‌شود. در بحث ديه منافع براى هر قوه‌اى كه خدا در وجود انسان قرار داده است اگر كسى آن را از كار بيندازد ديه مقرر شده است. چنانچه آن قوه در دو عضو باشد هر يك از آنها نصف ديه را دارد، اگر در يك عضو باشد از كار انداختن آن تمام ديه را دارد. مثلا اگر كارى كنند كه قوه سمع انسان از بين برود يا قوه بصر يا چشيدن يا بوييدن يا كارى كنند كه سلسل البول بشود يا قدرت توليد مثل را از دست بدهد، خلاصه هر قوه‌اى را كه از كار بيندازد گر چه اعضاى مربوط به آن قوّه سر جاى خود باشند ـمثلا گوش هست ولى نمى‌شنودـ در شرع ديه مقرر شده است.

يكى از قوا، قوه توليد مثل است. عقيم كردن يعنى از بين بردن آن قوه، چه خود انسان اين كار را بكند و چه ديگرى، حرام است.

اهل سنّت هم قائلند كه در ديات المنافع از بين بردن هر كدام از قوا موجب تمام ديه است. از روايات و ادله‌اى كه در ديات المنافع مطرح است، مى‌فهميم كه عقيم كردن حرام است.

راه پنجم، اسقاط جنين :

بعد از آن كه اسپرم با اوول تركيب شد و نطفه در محل خود قرار گرفت، ساقط كردن آن حرام است. در تمام مراتب جنين(نطفه، علقه و مضغه) استخوان بندى شده باشد، تمام بدن تكميل شده باشد، روح داخل شده باشد يا داخل نشده باشد، حرام است. تنها مقدار ديه هر كدام با يكديگر فرق دارد.

ادلّه:

روايت اول:

محمد بن علي بن الحسين باسناده عن الحسين بن سعيد عن ابن أبي عمير عن محمد بن أبي حمزة و حسين الرواسي عن اسحاق بن عمار، قال: