٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٥١ - موضوع احترام در فقه محمدحسن شفيعى

فقها، كتب حديث و دعا، تربت معصومين (ع) به ويژه امام حسين(ع)، منبرها و انواع خوراكى‌هاى محترم، حرام است. (٥٨)

ـ استنجا با مقدسات حرام است. (٥٩)

ـ اخراج محترمات از بيت الخلا و برطرف كردن نجاست از تربت امام حسين (ع) و ساير معصومين (ع)واجب است. (٦٠)

ـ از ديدگاه اسلام برخى اماكن مانند مساجد و مشاهد مشرّفه و برخى ازمنه مانند ماه رمضان داراى احكام ويژه‌اى مى‌باشند به گونه‌اى كه انجام گناه در اين امكنه يا ازمنه علاوه بر حدّ شرعى، از جهت هتك حرمت محترمات موجب تعزير مى‌شود. (٦١)

ـ بر احترام مسجد احكامى مترتب است:

حرمت نجس كردن آن ، (٦٢)

كراهت خوابيدن در آن ، (٦٣)

استحباب ساختن وضوخانه در درب مساجد، (٦٤)

كراهت عبور از مساجد براى جنب و حائض ، (٦٥)

حرمت داخل شدن كفار در مساجد، (٦٦)

واجب فورى بودن برطرف كردن نجاست از مسجد، (٦٧)

كراهت خارج كردن باد معده در مساجد (٦٨) ،

محفوظ بودن احترام مسجد حتى بعد از خراب شدن مسجد يا خراب شدن شهر و روستايى كه مسجد در آن قرار دارد. (٦٩)

نكته: چون بحث در واژه احترام است؛ خوب است بدانيم همانطور كه ايمان، ذمه، أمان، صلح و... سبب احترام مى‌شود، داشتن قوّه تشخيص و تمييز نيز گاه از اسباب و عوامل احترام


(٥٨) القواعد الفقهيّه، بجنوردى، ج ٥، ص ٢٤٩.
(٥٩) حدائق، ج ٢، ص ٤٢.
(٦٠) عروه، ج ١، ص ٩٠ ـ ٩١، مسأله ٢٥ و ٢٦.
(٦١) جواهر، ج ٤١، ص ٣٧٣ و ٣٧٤.
(٦٢) عروه، ج ١، ص ٨٤.
(٦٣) جواهر، ج ١٤، ص ١٢٤.
(٦٤) حدائق، ج ٧، ص ٢٦٩ ؛ جواهر، ج ١٤، ص ٧٨.
(٦٥) عروه، ج ١، ص ٣٣٨.
(٦٦) جواهر، ج ٦، ص ٩٨ ـ ٩٩.
(٦٧) عروه، ج ١، ص ٤٨.
(٦٨) جواهر، ج ١٧، ص ١٨١.
(٦٩) عروه، ج ٣، ص ٢٤٧.