حضور جمعات آينده، و توطين نفس سركش بر مواظبت و مداومت و عدم اهمال به سبب شنيدن و خواندن و وعظ و تنبيه، و حذر از ترك در جمعه مستقبله، هر چند به واسطه بوده باشد، نسبت به غائبين به واسطه حاضرين، و اين دليل است بر اين كه تمام آيات سورتين مزبورتين دخلى تمام دارد در ترغيب در فعل فريضه مزبوره و الا استحباب مخصوص بايد به آيه جمعه مى‌بود، بلكه استحباب سوره «بنى‌اسرائيل» در شب جمعه و «كهف» در روز جمعه، و همچنين سوره « الرّحمن» و امثال آن كه در احاديث وارد شده (١٩) مستفاد مى شود آن كه تمام اين سور مزبورات متضمّن ترغيب عظيم است در فعل فريضه مزبوره، و همه كس او را نمى فهمند، خصوصاً منكرين اين فريضه، و تاركين او سه جمعه متواليه بدون عذر (٢٠) لهذا احاديث بسيار واقع شده در ذكر فضيلت تلاوت اين سوره در اوقات مزبوره (٢١) يا به جهت آن كه مشتمل بوده باشند بر امر به ذكر خدا و نهى از غفلت از آن (٢٢) و چون اعظم [ از ] همه ى اذكار صلاة جمعه است، تكاهل و تغافل ننمايند در آن؛ به جهت آن كه در اين سوره (٢٣) مواعظ بالغه چندى بوده باشد كه بايد در هر هفته اقلا يك بار آدمى متلفّظ شود به آنها، خصوصاً امام، خود متذكّر شود و تذكير مردمان نمايد به آن؛ چنانچه وارد شده است اخبار بسيار كه متضمّن كراهت سفر كردن و اشتغال به امور دنيا است در روز جمعه و عمل و كسب و بيع و شراء و تحصيل منافع دنيوى (٢٤) ، بلكه حرمت آنها هرگاه مستلزم فوت حضور به فريضه ى مزبوره بوده باشد (٢٥) . و همچنين استحباب خواندن تمام

(١٩) ر.ك: وسائل الشيعه،ج ٧،ص ٤٠٨، ب ٥٤ (باب ما يستحب ان يقرأ من السور ليلة الجمعة و يومها).
(٢٠) چون آنها جزء منافقين مى‌شوند؛ چنان كه در تفسير آيه دوم سوره منافقين خواهد آمد. ر.ك: مستدرك الوسائل، ج ٦، ص ٢٩٩.
(٢١) ر.ك: مستدرك الوسائل،ج ٤،ص ٢٢٢، باب ٥٢ (باب تأكّد استحباب قراءة الجمعة).
(٢٢) چنان كه در سوره منافقين، آيه ٩ آمده است.
(٢٣) سوره جمعه.
(٢٤) ر.ك: وسائل الشيعه،ج ٧،ص ٣٨٦، باب ٤٣.
(٢٥) در آخر همين رساله به آن اشاره خواهد شد.