فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٥ - كنترل جمعيت* حسين نورى همدانى

باز از امام صادق(ع) چند روايت را ذكر كرده، مثلا درباره آيه {قُلْ لِلْمُؤْمِنينَ يَغُضّءوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُروجَهُمْ} فرمود: «هر كجا قرآن حفظ فرج را دستور داده مربوط به زناست ولى اين جا حفظ فرج مربوط به نگاه است يعنى فرجشان را از نگاه غير حفظ كنند.» (٢٨) هم مرد وظيفه دارد كه فرج خود را بپوشاند و هم زن.

در اين جا اگر بخواهند لوله رحم را ببندند يا چيزى داخل آن قرار دهند، مستلزم نگاه به عورت و لمس عورت است. اگر نگاه نكند و دستكش بپوشد كه لمس صورت نگيرد در مقام معالجه و در صورت ضرورت اشكال ندارد كه مرد به عورت زن نگاه كند.

محمد بن يعقوب عن محمد بن يحيى عن احمد بن محمد بن عيسى عن علي بن الحكم عن أبي حمزة الثمالي عن أبي جعفر(ع) قال: سئلت عن المرأة مسلماً يصيبها البلاء في جسدها إمّا كسر و إمّا جرح في مكان لا يصلح النظر إليه يكون الرجل أرفق بإعلاجها من النساء أيصلح للرجل النظر إليها؟ قال: إذا اضطرت إليه، فليعالجها إن شائت. (٢٩)

از امام باقر(ع) پرسيدم زن مسلمانى دچار زخم يا شكستگى در موضعى از بدن خود مى‌شود كه نگاه به آن جايز نيست. مرد براى معالجه او تواناتر از زنان است، آيا براى آن مرد، نگاه جايز است؟ فرمود: اگر زن مضطر باشد و خودش بخواهد، مرد مى‌تواند او را معالجه كند.

اگر زن مضطر باشد مرد مى‌تواند نگاه كند و شارع مقدس اجازه داده است. درباره لمس هم رواياتى داريم كه مرد نبايد بدن اجنبيه را لمس كند. (٣٠) مصافحه زن و مرد نامحرم گناه دارد حتى اگر مرد نامحرم بخواهد با زن نامحرم مصافحه كند بايد پوششى باشد ولى به دست زن فشار ندهد.

بالاخره بستن لوله رحم يا قرار دادن چيزى داخل رحم مستلزم كار حرامى است. اگر