در صورت تحقق لواط با دخول، كشتن فاعل و مفعول در صورتى كه عاقل و بالغ باشند، واجب است چه حرّ باشند و چه عبد، مسلمان باشند يا كافر، محصن باشند يا غير محصن يا يكى محصن باشد و ديگرى غير محصن... و امام(ع) در كشتن وى ميان زدن با شمشير و سوزاندن و سنگسار و پرت كردن از جاى بلند و خراب كردن ديوار بروى مخير است. همچنين جمع ميان سوزاندن و غير آن جايز است.

اگر دخول نشده باشد ـ مانند استمتاع از ميان دو ران‌ـ در صورت احصان مجازات وى سنگسار است و در صورت عدم احصان بنابر قولى صد تازيانه زده مى‌شود... . (٣٧)

در اين عبارت نيز ميان دو قسم روايات جمع شده است و در صورت دخول به قسم دوم عمل شده است و در كمتر از دخول به قسم اوّل عمل شده است در حالى كه اين جمع و همچنين توسعه در قتل به گونه‌اى كه در عبارت آمده است هيچ شاهدى ندارد.

٥ . محقق حلى در شرايع مى‌نگارد:

لواط وطى مذكّر است چه دخول صورت بگيرد و چه نگيرد، و هيچ كدام آنها جز با چهار بار اقرار يا شهادت چهار مرد به ديدن، ثابت نمى‌شود... و دخول، كشتن فاعل و مفعول را در صورتى كه هريك

(٣٧) تلخيص المرام في معرفة الاحكام، ص ٣٢٠و٣٢١.