فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٢٤
شب وفات
از كتاب رياض الجنه، تأليف سيدحسن زنوزى شب فوت مرحوم نراقى هيجدهم شعبان ١٢٠٩ نقل شده است:
توفي في أوائل ساعات ليلة السبت، ثامن عشر شعبان من سنة تسع و مأتين و ألف (١٢٠٩) و نقل إلى المشهد الغروي و دفن بها عند الرواق. (٤١)
ظاهرا «عشر» تصحيف «شهر» است و عبارت چنين بوده است: «ثامن شهر شعبان» ؛ زيرا ملااحمد نراقى در اجازهاى به برادرش و در يادداشتى در پايان نسخه خطى ل?لهة البحرين روز و ماه فوت پدر را چنين نوشته است: «في أوّل ليلة السبت ثامن شهر شعبان المعظم». (٤٢)
بنابراين ملامحمد مهدى نراقى در شب هشتم شعبان از دنيا رفته است، نه شب هيجدهم. در گلشنابرار تاريخ فوت نراقى به صورت «روز شنبه ١٨ شعبان ١٢٠٩ در هشتاد و يك سالگى» (٤٣)نوشته شده، در حالى كه وى در شب فوت كرد نه روز و هشتم شعبان، نه هيجدهم و ديگر اين كه سن او حدود ٦٣ سال بود، نه ٨١ سال.
در خور توجه است كه عبارت صحيح از جهت ادبى اين گونه بايد باشد: «الثامن من شهر شعبان المعظم.» بعيد نيست منشأ اشتباه، تصحيف باشد.
(٤١) مقدمه شرح الالهيات، ص ٢٦.
(٤٢) مقدمه عوائد الايام، ص ٦٦ و ٧٠.
(٤٣) گلشن ابرار، ج ١، ص ٢٩٣.