٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٧ - ميراث غير مسلمان آیت الله سيدمحمود هاشمى شاهرودى

مسلمان باشد و هر چند وارث مسلمان خويشاوند مورّث نباشد بلكه فقط ولى نعمت او باشد. اگر از كافر پسر نابالغى به جا بماند كه مادر او مسلمان است، ميراث او براى آن كودك است؛ زيرا فرزند به اشرف والدين ملحق مى‌شود. اگر بالغ شد و اسلام آورد، مال را مى‌گيرد و اگر اسلام نياورد، مجبور به پذيرش آن مى‌شود و اگر امتناع ورزد، كشته مى‌شود و ميراث او براى وارث مسلمان او است و اگر وارث مسلمانى نداشته باشد ميراث او براى بيت المال است.» (١٢)

ابن ادريس در سراير مى‌گويد:

«پيش از اين بيان كرديم كه كافر از مسلمان ارث نمى‌برد، اما بر مذهب ما، مسلمان از كافر ارث مى‌برد اگر چه نسبت او دور باشد و وجود او مانع از رسيدن ارث به خويشاوندان نزديك كافر مى‌شود. اين مسأله در ميان فقهاى ما بدون اختلاف است.» (١٣)

يحيى بن سعيد حلّى در الجامع للشرائع مى‌گويد:

«اگر كافر، وارثى كافر و وارثى مسلمان داشته باشد، ارث او به وارث مسلمان مى‌رسد اگر چه نسبت او دورتر از كافر باشد.» (١٤)

علامه حلى در قواعد مى‌نويسد:

«اگر ورثه كافرى همه كافر باشند، از او ارث مى‌برند؛ اما اگر يكى از ورثه، مسلمان باشد تمام ميراث به او مى‌رسد خواه نسبت او نزديك باشد يا دور، حتى ولى نعمت يا ضامن جريره‌اى كه مسلمان باشد، فرزند كافر را از ميراث پدرش محروم مى‌كند؛ اما امام مانع از رسيدن ارث پدر به پسر نيست. اگر علاوه بر فرزند كافر، همسر مسلمانى نيز داشته باشد، در


(١٢) وسيله، ص ٣٩٥، توارث اهل ملّتين.
(١٣) سراير، ج ٣، ص ٢٦٦.
(١٤) الجامع للشرائع، ص ٥٠٢، مانعيّة الكفر.