٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢١٣

مورد انتقاد قرار مى‌داد، نه اين كه به استناد آن، سخن معاصر نراقى را انكار كند.

كتاب ملامهدى نراقى منادى اخلاق، در صفحه ١٣ عمر نراقى را شصت سال نوشته، اما در دو صفحه بعد مى‌خوانيم:

درست بعد از ٣٧ سال از رحلت فيض كاشانى (م ١٠٩١ ق) در سال ١١٢٨ ق در نراق ـ يكى از روستاهاى كاشان ـ نوزادى از مادر متولد مى‌شود. پدرش... نام او را «محمدمهدى» مى‌گذارد.

نام نراقى

در كتاب ملامهدى نراقى منادى اخلاق و گلشن ابرار مى‌خوانيم:

در سال ١١٢٨ ق، در نراق ـ يكى از روستاهاى كاشان ـ نوزادى از مادر متولد مى‌شود. پدرش، كه ابوذر نام داشت و از خدمتگزاران ساده دولتى بود، به اميد اين كه فرزندش از ناشران حقيقى شريعت محمدى (ص) و از منتظران واقعى حضرت مهدى(عج) شود، نام او را «محمدمهدى» مى‌گذارد. (٦)

بايد سعى كنيم در نقل مطالب تاريخى، به دور از داستان سرايى همان چيزى را بنويسيم كه در تاريخ ضبط شده يا اين كه از قرائن قابل اطمينان به دست آوريم. ندانستيم نويسنده محترم از كجا به دست آورده كه هدف پدر نراقى از نام گذارى «محمد» بر فرزند خويش اين بوده كه وى در آينده از ناشران حقيقى شريعت محمدى(ص) شود؟! پدر نراقى شخصى عوام بوده و چه بسا در ابتدا آرزو داشته كه فرزندش در مشاغل دولتى يا كشاورزى مشغول شود، هر چند كه اصلاً معلوم نيست اين نام گذارى توسط پدر بوده و چه بسا پدر در آن موقع در سفر بوده و مادرش يا شخص ديگر نام او را انتخاب كرده است.

از سوى ديگر قرائنى نشان مى‌دهد نامى را كه پدر انتخاب كرده ـ اگر چنين باشد ـ «مهدى» بوده نه «محمدمهدى»؛ زيرا مرحوم نراقى در مقدمه يكى از آثارش خود را «مهدى» معروف به «محمدمهدى» معرفى كرده؛ بنابراين نام اصلى او «مهدى» بوده است.


(٦) ملامهدى نراقى منادى اخلاق، ص ١٥؛ گلشن ابرار، ج ١، ص ٢٨٥.