٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢١٤

از اين گذشته اگر پدر او را «محمدمهدى» ناميده، به اين معنا است كه نام اصلى او چنين است. پس چرا روى جلد كتاب آمده: «ملا مهدى نراقى منادى اخلاق»؟!

محل آغاز تحصيل

برخى آغاز تحصيلات نراقى را اصفهان نوشته‌اند. (٧)اين مطلب اشتباه است؛ زيرا معاصر نراقى، ابوالحسن غفارى كاشانى در زمان حيات نراقى تصريح كرده كه آغاز تحصيلات وى كاشان است:

در اوايل حال از نراق به كاشان آمده، به تحصيل مقدمات مشغول، بعد از آن كه از تحصيل فنون ادبيه فراغت بالى او را حاصل شد، روانه‌ى اصفهان شدند. (٨)

اگر چه براساس تحقيق مصحح گلشن مراد در مقدمه، تأليف اين كتاب در سال ١٢١٠ ق پايان يافته، اما ابوالحسن غفارى در پايانِ بخش مربوط به شرح حال نراقى نوشته كه اكنون سال ١٢٠٦ است.

مدت اقامت در اصفهان و شاگردى ملااسماعيل خواجويى

برخى مدت اقامت نراقى در اصفهان را سى سال نوشته‌اند (٩)و برخى نوشته‌اند كه در اصفهان سى سال نزد ملااسماعيل خواجويى (م ١١٧٣ ق) درس خواند. (١٠)شواهد و


(٧) ر.ك: مقدمه انيس الموحدين، ص ٤؛ مقدمه جامع السعادات، ص «ج»؛ اثر آفرينان، ج ٦، ص ٣٣.
(٨) گلشن مراد، ابوالحسن غفارى كاشانى، به اهتمام غلامرضا طباطبايى مجد، انتشارات زرين، چاپ اوّل، ١٣٦٩ ش، ص ٣٩٣.
(٩) مقدمه انيس الموحدين، ص ٥ و ٧ ؛ گلشن ابرار، ج ١، ص ٢٨٧.
(١٠) فوائد رضويه، حاج شيخ عباس قمى (م ١٣٥٩ ق) انتشارات مركزى، ص ٦٦٩؛ لباب الالقاب، ملاحبيب اللّه‌ شريف كاشانى (م ١٣٤٠ ق)، ١٣٧٨ ق، ص ٩٢؛ مقدمه جامع السعادات، ص «ب»؛ ملامهدى نراقى منادى اخلاق، ص ٣٢؛ قصص‌العلماء، ميرزا محمد تنكابنى (م ١٣٠٢ ق)، تهران، كتابفروشى علميه اسلاميه، ص ١٣٢؛ مجموعه مقالات، حسن حسن‌زاده آملى، قم، انتشارات دفتر تبليغات اسلامى، چاپ سوم، ١٣٧٥ ش، ص ١٨٩؛ ريحانة الادب، محمدعلى مدرس تبريزى، تهران، خيام، چاپ چهارم، ١٣٧٤ ش، ج ٦، ص ١٦٤؛ گلشن ابرار، ج ١، ص ٢٨٦؛ زندگانى و شخصيت شيخ‌انصارى، مرتضى انصارى، قم، كنگره شيخ اعظم انصارى، ١٣٧٣ ش، ص ١٩٧.