فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٥ - ميراث غير مسلمان آیت الله سيدمحمود هاشمى شاهرودى

«ما از مشركان ارث مى‌بريم و موجب حجب ورثه آنان مى‌شويم. رأى درست همين است و فقهاى ما بر اين رأى هستند. از معاوية بن ابوسفيان و معاذ و محمد بن حنفيه و مسروق و عبداللّه‌ بن معقل مزنى و سعيد بن مسيّب نيز همين قول نقل شده است. فقهاى ديگر با اين رأى مخالفند و مى‌گويند: مسلمان از كافر و كافر از مسلمان ارث نمى‌برد.

دليل ما بر اين كه مسلمان از كافر ارث مى‌برد ولى كافر از مسلمان ارث نمى‌برد، اجماع متردد است.» (٥)

شيخ طوسى در نهايه مى‌نويسد:

«هرگاه كافر، وارث مسلمانى داشته باشد چه پسر او باشد و چه پدر، خويشاوند دور باشد يا نزديك، مرد باشد يا زن، همسر باشد يا شوهر و وارث ديگرى غير از او نداشته باشد، تمام مال او به وارث مسلمان مى‌رسد. اگر علاوه بر وارث مسلمان وارث كافرى دور يا نزديك نيز داشته باشد يا همسر يا شوهر كافرى داشته باشد، ميراث او براى وارث مسلمان است نه وارث كافر.» (٦)

قاضى ابن براج هم در مهذب (٧)شبيه همين عبارت را آورده است.

ابوالصلاح حلبى در الكافى فى الفقه مى‌نويسد:

«كافر از مسلمان ارث نمى‌برد اگر چه جهات كفر او مختلف و نسبت او نزديك باشد، مسلمان از كافر ارث مى‌برد اگر چه نسبت او دور باشد مانند پسر دايى. اگر مورّث، (٨)مسلمان يا كافر باشد و پسر دايى مسلمان و فرزند كافرى داشته باشد چه يهودى و نصرانى و چه قائل به جبر و تشبيه و چه