وضعيتى قرار مى‌دهند [و مفاهيم مطلق و عام به حساب مى‌آورند]؛ حتى زمانى كه به گزاره‌ها و متون نهايى و مطلق مى‌رسند، به گونه‌اى آنها را تفسير مى‌كنند كه با گزاره‌ها و متن‌هاى مقيد و مقطعى، كه تحت شرايط خاص نازل شده‌اند، سازگار شوند!

تمامى تغيير و تحولاتى كه در متون و گزاره‌هاى دينى انجام مى‌دهند، براى آن است كه بگويند: جهاد در اسلام به طور انحصارى راهكارى براى دفاع از كيان مسلمانان و سرزمين‌هايشان به هنگام تهاجم ديگران است، اما اسلام با روى آوردن به جهاد، نابودى خود را امضا كرده است!

مفهوم دفاع از نظر اسلام به طور صرف بازدارى از تهاجم به سرزمين‌هاى اسلامى است. در واقع اسلام از ديد اينان، در محدوده‌ى خود منحصر است يا مى‌بايست براى هميشه در محدوده‌ى مرزهايش منحصر باشد. نيز اسلام حق ندارد ديگران را براى پذيرش اسلام فرا بخواند و حق ندارد از ديگران بخواهد تسليم فرامين و راه‌هاى الهى شوند، مگر با ابزارهايى چون گفتار، انتشار و بيان مطالب يا با ابزارهاى مادى كه ابزار سلطه‌ى جاهليت نوين بر مردم است. پس اسلام نبايد به جاهليت مدرن هجوم برد، مگر اين كه به اسلام هجوم برند. در اين صورت اسلام مى‌تواند براى دفاع از خود اقدام نمايد. (١١)

چنين افرادى سخنگوى سلطه طلبان و بلندگوى قدرتمداران هستند كه كوس رسوايى آنان به صدا درآمده است و در برابر آگاهى و بيدارى رشد يابنده‌ى مردم مسلمان مقهور و مغلوب خواهند شد.

آنچنان كه خداوند وعده داده است:

خداوند كسانى را كه يارىِ او كنند [و از آيينش دفاع نمايند[ يارى مى‌كند. خداوند قوى و شكست‌ناپذير است. (١٢)

(١١) همان.
(١٢) سوره حج، آيه ٤٠.