فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٨ - ميراث غير مسلمان آیت الله سيدمحمود هاشمى شاهرودى

صورتى كه قائل به رد ارث باشيم بحثى نيست و در غير اين صورت، قوى‌ترين احتمال آن است كه يك هشتم ميراث به همسر و باقى آن به پسر تعلق مى‌گيرد. سه احتمال ديگر نيز وجود دارد: اين كه يك چهارم از آن همسر و باقى از آن پسر باشد، يا باقى از آن هر دو، يا از آن امام باشد.» (١٥)

امام خمينى در تحريرالوسيله مى‌نويسد:

«اگر كافرى ـ چه اصلى و چه مرتد فطرى يا ملى ـ بميرد و وارثان كافر و مسلمانى داشته باشد، ميراث او به وارث مسلمان مى‌رسد. اگر وارث مسلمانى نداشته و همه وارثان او كافر باشند، ميراث او بر اساس قواعد باب ارث به آنان مى‌رسد. اما اگر كافر، مرتد ملى يا فطرى باشد و همه وارثان او كافر باشند، ميراث او به امام(ع) مى‌رسد نه به ورثه كافر او.» (١٦)

آيت اللّه‌ خويى در منهاج الصالحين مى‌نويسد:

«مسلمان از كافر ارث مى‌برد و مانع از رسيدن ارث كافر به كافر مى‌شود. بنابراين، اگر كافرى بميرد و پسرى كافر و برادر يا عمو يا ولى نعمت يا ضامن جريره مسلمانى داشته باشد اين مسلمان از او ارث مى‌برد ولى پسر كافرش ارث نمى‌برد. اين حكم در صورتى است كه كافر، اصلى باشد؛ اما اگر كافر، مرتد باشد چه ملى و چه فطرى، رأى مشهور آن است كه امام وارث او است و كافر از او ارث نمى‌برد و از اين جهت در حكم مسلمان است. البته بعيد نيست كه مرتد مخصوصا مرتد ملّى، حكم كافر اصلى را داشته باشد.» (١٧)