كافر نيز مى‌شود. اين اطلاق مبتنى بر آن است كه مراد امام از عبارت «لايرث أهل ملة» اين باشد كه اهل هيچ دينى از اهل دين ديگر ارث نمى‌برد، اطلاق اين كلام شامل ارث مسلمان از كافر نيز مى‌شود. در حاشيه وسائل الشيعه نيز آمده است كه عبارت در اصل مصدر يعنى در قرب الاسناد اين گونه است: «لايرث أهل ملّةٍ ملةً». اگر چنان معنايى از كلام امام فهميده شود يا اگر عبارت چنان باشد كه در حاشيه وسايل آمده است، در اين صورت اطلاق روايت تمام است اما اين اطلاق قابل تقييد است با روايات گذشته كه تصريح دارند بر ارث بردن مسلمان از كافر.

ب) رواياتى كه ادعا شده به صراحت مخالف روايات ارث مسلمان از كافر مى‌باشند عبارتند از:

١. معتبره جميل و محمد بن حمران از امام صادق(ع) درباره شوهر مسلمان و همسر يهودى يا نصرانى او، امام فرمود: لايتوارثان. (٤٤)

اگر چه اين روايت در پاسخ سهالى در خصوص زوج مسلمان و زوجه كافر آمده است، اما تعبيرى كه در پاسخ امام(ع) آمده است، نفى توارث از طرفين است. بنابراين، اين روايت همانند روايت پيشين حنان خواهد بود.

٢. روايت حنان از امّى صيرفى ـ يا با يك نفر واسطه از امّى صيرفى ـ از عبدالملك بن عمير قبطى از اميرالمهمنين(ع) :

إنه قال للنصراني الذي أسلمت زوجته: بضعها في يدك و لاميراث بينكما؛

اميرالمهمنين(ع) به مردى نصرانى كه همسر او مسلمان شده بود، فرمود: حق زناشويى با او را دارى اما ميان شما ميراثى وجود ندارد.» (٤٥)

اين روايت علاوه بر ضعف سند آن، باز به قرينه روايات صريح گذشته، قابل حمل است بر ميراث طرفينى دوجانبه نه ميراث يك طرفه.

(٤٤) همان، ص ١٧، ح ٢١.
(٤٥) همان، ح ٢٢.