بهرة بانکی! و متخصص کشاورزی (ایزدی) را به بار آورده است. ... البته تردید نیست این گونه تکرارها و اصرارهای مشخص، صرفاً برای خسته کردن خط امامی ها و به اصطلاح ترساندن آنها از کار و مشکلات آن است تا بلکه بتواند توافق آنها را برای به دست گرفتن گوشه ای "قدرت" و "میراث" به دست آورند. طرح ریزی برنامه های توطئة گسترده ای که از سخنرانی های تضعیف کننده و ایجاد مراکز کارشکنی تا پخش به اصطلاح نتایج سنجش آمار آن چنانی! و اشکال تراشی های بنی اسرائیلی و هماهنگی با همه عناصر "ضدارتجاع"! برای اینکه حداکثر تا سه ماه کابینة رجایی را به سقوط بکشانند. ... مطرح کردن "خط من" و سعی در تخطئه و لوث کردن "خط امام" که از مدت ها قبل آغاز شده و اکنون به روشنی اعلام شده است. ... تبلیغات گسترده ای که اینک از هرسوی درجهت "رفاه" مردم آغاز شده است و به طورمشخص اعمال وزرایی که در تمام طول وزارت خود یا خواب بوده اند یا شریک ضدانقلاب و اکنون در آستانة تشکیل کابینة جدید، انقلابی شده و طرح های انقلابی می دهند (؟) بلافاصله انسان را به یاد کابینة "شریف امامی" می اندازد و آن همه تکیه روی مسائل رفاهی و اعمال انقلابی یک شبه... به هرحال این نوع انقلابی شدن ها، تردیدی نیست جز سنگ اندازی و مشکل تراشی برای کابینة خط امامی آینده، هیچ هدف دیگری را دنبال نمی کند. ... در همین رابطه توطئة استعفادادن برنامه ریزی شدة ٨ وزیر که قصدی جز تحت فشار قراردادن آقای رجایی برای پذیرفتن عناصر لیبرال و شکستن مقاومت او نبود، قابل تأمل است. ... استعفای هماهنگ آنها و آن تیتر درشت غلط اندازی که همکار و همفکرشان وزیر محروم سابق، در روزنامة کیهان (ارگان نهضت آزادی) درج نمود، همه از یک توطئة مشخص برای ایجاد جو فشار بر نخست وزیر حکایت می کرد؛ زیرا می دانیم درست در همین زمان صحبت های متعددی با آقای رجایی می شود که با تکیه و جنجال فراوان بر "اوضاع خراب مملکت"، "نارضایتی مردم"، "خواست های رفاهی آنان"، "انزوای ایران در جهان"، "حمله نظامی"، "محاصرة اقتصادی" و... به شدت مانور و اصرار می شود و اینها همه ناشی از همان هجوم هماهنگ و گسترده برای تحمیل وزرای سابق (یا از همان نوع) بر خواسته های خط امامی آقای رجایی است. باتوجه به موارد فوق و موارد دیگری که وجود دارد، به سادگی ضرورت افشای کارشکنی ها و موانعی که در راه استقرار کابینه خط امام وجود دارد، روشن می شود. به ویژه آنکه می دانیم این همه هجوم همه جانبه نه فقط برای کارشکنی در کار یک کابینه، بلکه مقابله مستقیم و نبرد نهایی با خط امام و استمرار اصیل انقلاب اسلامی است. کابینه آقای رجایی را اگر بتوانند با شکست روبه رو کنند، بنا بر تحلیل های خودشان که آقای قطب زاده از تلویزیون نیز اعلام کرده اند، "دیگر باید مردم امیدشان را به کلی از این جناح" یعنی از این طرز تفکر قطع کنند و یکسره خود را در اختیار حضرات آن چنانی قرار دهند. ...»[١]

[١] روزنامه جمهوری اسلامی، ٨/٦/١٣٥٩، ص١٢.