همچنین «وزیر خارجة انگلستان اظهار امیدواری کرده است که در مذاکراتش با مقامات عربستان سعودی بتواند درمورد مشکلات گروگان های امریکایی در ایران و حملة نظامی شوروی به افغانستان تبادل نظر کند.»[٢]

دراین حال، «وزارت خارجة امریکا رسماً اعلام کرد درحالی که حدود ٣٠٠ روز از دستگیری ٥٢ گروگان امریکایی می گذرد، امید کمی به آزادی آنان می رود. جان تراتنر، سخنگوی وزارت خارجه، گفت واشنگتن همچنان کانال های مساعد برای آزادی هرچه زودتر گروگان ها را دنبال می کند. وی افزود: ما تلاش های دولت های دوست را تمجید می کنیم و امیدواریم که مقامات ایران به ناظران بی طرف اجازة ملاقات با گروگان ها را بدهند. تراتنر گفت ما همچنان دولت ایران را مسئول سلامت جان گروگان ها می دانیم.»[٣]

ضمیمه گزارش٣٨٦: گزارش مبسوط ستاد سپاه پاسداران غرب کشور از عملیات کامیاران - گازرخانی

«بعد از گرفتن تپه مشرف به گازرخانی به وسیلة ارتش و سپاه، حدود ٥٠ نفر پاسداران کرمانشاه و ٣٠ نفر از کمیتة تهران و ٦ نفر از ارتش روی تپه مستقر و ٥ تانک نیز هرکدام با چهار خدمه در جلو تپه در جنب چشمه مستقر شدند و بقیه افراد ارتش به مقر دوم و اول، نوهد نیز به کرمانشاه برگشتند. در بازدید روز ٥/٦/٥٩ به نظر آمد که محل استقرار تانک ها نامناسب انتخاب شده است که گزارش آن در بعدازظهر همان روز به ستاد مشترک اطلاع داده شد.

درگیری از ساعت ٦ بعدازظهر با شلیک خمپاره ازطرف مهاجمین [ضدانقلاب] شروع شد و دقیقاً محل استقرار افراد، مورد حمله قرار گرفت و بعد از بررسی معلوم شد، افراد بومی که برای بردن دوغ و آب به تپه آمده و محل را شناسایی کرده بودند که در همان موقع به وسیلة سپاه به مسئلة افراد بومی اعتراض شد که فرمانده ارتش جواب داد که مسئله ای نیست. شلیک خمپاره ها تا ساعت ٥/٨ [بعدازظهر] ادامه داشت که تلفاتی نداشت. در ساعت ٥/٩ شب، مهاجمین [ضدانقلاب] تپه را به محاصره درآورده و از تپه بالا آمدند و به گفتة پاسداران، ٢ نفر خدمة کالیبر٥٠ را شهید کردند و کسی متوجه نشد و وقتی که یکی از پاسداران می خواست به آنها سرکشی کند مشاهده می کند که چند نفر درحال رقص هستند و می گویند "جاش ها را کشتیم" و در همین موقع تیراندازی شدید شروع شد که به گفته پاسداران، سروان قادری دستور عقب نشینی می دهد که عده ای عقب نشینی می کنند. و عده ای می مانند و به جنگ ادامه می دهند. افراد باقیمانده که از پاسداران و کمیتة تهران بودند جنگ را ادامه می دهند تا در ساعت ٣ بعد از نیمه شب، فرمانده توپخانه به خیال اینکه تپه به دست مهاجمین [ضدانقلاب] افتاده است، تپه را به توپ می بندد که بقیة افراد مجبور به عقب نشینی می شوند. در این درگیری ١٠ نفر شهید (٦ نفر از کرمانشاه و ٣ نفر از کمیتة تهران و یک نفر از ارتش) و ٣ نفر مفقود می شود، که بعد پیدا می شوند. علل بروز این حادثه به طور خلاصه به قرار زیر است:

١. محل استقرار مقر، به طوری که قبلاً برنامه ریزی شده بود، قرار بود که مقر در گازرخانی و تپه های اطراف آن زده شود و مقر اصلی مهاجمین ضدانقلاب برای حمله به تپه، همین چهار دهات گازرخانی بوده است.

٢. دستور عقب نشینی به وسیلة سروان قادری که موجب دودستگی شده و عده ای عقب نشینی و عده ای ماندند.

٣. خالی کردن ارتش، که خیلی زود انجام گرفت و موجب تضعیف روحیة افراد گردید.

٤. استقرار نامناسب تانک ها.

[١] خبرگزاری پارس، نشریه گزارش های ویژه، شماره ١٦٢، تاریخ ٦/٦/١٣٥٩، ص١٩، رادیو کلن (بخش فارسی)، ساعت ٢١، ٥/٦/١٣٥٩؛ و - پیتر سالینجر، گروگان گیری در ایران، ترجمه دکتر جعفر ثقه الاسلام، تهران: نشر نوین، ١٣٦٢، ص٢٦.

[٢] خبرگزاری پارس، نشریه گزارش های ویژه، شماره ١٦٢، تاریخ ٦/٦/١٣٥٩، ص٢٨، رادیو صدای امریکا (فارسی)، ساعت ٨، ٥/٦/١٣٥٩.

[٣] روزنامه کیهان، ٦/٦/١٣٥٩، ص١٤، به نقل از خبرگزاری یونایتدپرس از واشنگتن.