روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٥٧٦ - روزشمار جنگ شنبه ١ شهریور ١٣٥٩ ١٢ شوال ١٤٠٠ ٢٣ اوت ١٩٨٠
اطلاعیه از مردم خواسته شده است «باتوجه به اینکه منطقه به شدت تحت محاصرة نیروهای ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران درآمده و برای ازمیان بردن ضدانقلاب درصورت لزوم از زمین و هوا به مناطق یادشده حمله خواهد شد، مناطق مورد بحث را تخلیه کنند.»[١] که درنتیجه، بسیاری از اهالی روستاهای مذکور با نشان دادن پرچم سفید، همبستگی خود را اعلام داشتند و تعدادی از مهاجمان را تحویل نیروهای انقلاب دادند.[٢]
دراین حال، همراه با این گونه درگیری های شدید در مناطق کردنشین، تحرکات گروه های سیاسی مسلح غیرقانونی با همکاری و هدایت مستقیم رژیم عراق امروز نیز ادامه داشت. دراین زمینه، یک گزارش از منابع اطلاعاتی ارتش جمهوری اسلامی حاکی است که امروز «رئیس استخبارات شمال عراق و فرمانده اطلاعاتی خانقین به نام سرهنگ صالح به اتفاق نمایندة حزب دمکرات کردستان ایران از پایگاه های عراقی چهارکلا، قوره تو، پرویزخان، چیارفا و بردعلی بازدید نموده اند. قصد این عده از سرکشی به پایگاه های مذکور، مذاکره با مسئولین گروه های مسلح ایرانی وابسته به عراق به منظور اعزام آنان به مناطق کردنشین آذربایجان غربی مانند سردشت و کردستان بوده است و دستور داده اند هرچه زودتر با افراد تحت فرمان خود به این نقاط بروند.» این گزارش می افزاید: «سرپرستان و نیز افراد مسلح تحت فرمانشان عنوان داشته اند به علت ناآشنایی با این مناطق، قادر به مقابلة مفید با نیروهای ایرانی نخواهند بود و درخواست نموده اند کماکان در مناطق مربوط به خود مانند پاوه و نوسود اقدامات خود را علیه نیروهای نظامی ایران دنبال نمایند، لکن مقامات مسئول عراقی زیر بار نرفته و تأکید نموده اند حتماً بایستی به محل های یادشده بروند.»[٣]-[٤]
یک گزارش دیگر دربارة همدستی و حمایت عراق از این گروه ها حاکی است: «اخیراً دولت عراق مقادیر زیادی مهمات و تجهیزات برای گروه های ضدانقلاب از منطقة پنجوین به بانه ارسال داشته که برای تقسیم آن بین گروه های غیرمسئول نزاع درگرفته و اکنون مهمات در منطقة بانه می باشد.»[٥]خبر دیگر اینکه: «تعداد زیادی در حدود ٤٠٠ نفر از ضدانقلابیون در جاده مابین مریوان به بانه (در محلی به نام قیچیان یا قیجان از دوآب به طرف بانه)، سنگر گرفته و قصد حمله به سپاه را دارند.»[٦]گزارش دیگری از همین نوع حاکی است: «تعداد ٢٠٠ نفر از عناصر مهاجم از مهاباد به سنندج وارد و در اطراف سیلو مستقر گردیده اند.»[٧]
[١] روزنامه انقلاب اسلامی، ٢/٦/١٣٥٩، ص٢، به نقل از خبرگزاری پارس از کرمانشاه.
[٢] روزنامه جمهوری اسلامی، ٢/٦/١٣٥٩، ص٤؛ و - روزنامه انقلاب اسلامی، ٢/٦/١٣٥٩، ص٢، هر دو به نقل از روابط عمومی ستاد عملیات غرب کشور.
[٣] در ذیل همین گزارش در بخش ملاحظات، آمده است: «اکثریت قریب به اتفاق افراد مسلح وابسته به سردار جاف و پالیزبان و نیز گروه های مسلح دیگر را ایرانیان متواری به مناطق مرزی کرمانشاه تشکیل می دهند. این افراد به لحاظ مسائلی ازقبیل خویشاوندی نزدیک با پیشمرگان کرد وابسته به دولت ایران و ساکنین روستاهای مرزی، در درگیری ها جدیت نداشته و از شدت عمل های لازم احتراز می نمایند. این چنین روشی از دید مقامات عراقی مخفی نمانده و بدین ترتیب که متواریان قلخانی و مناطق مرزی کرمانشاه را به مناطق مرزی آذربایجان غربی و کردستان اعزام و جای آنان [را] با افراد مسلح آن مناطق پر می نمایند.»
[٤] سند شماره ٤٠٩٢٤١ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: اسناد مناطق کردنشین (کردستان)، جلد١، ص٣٣٦، از ستاد مشترک ارتش (اداره دوم - حفاظت اطلاعات) به ستاد عملیات غرب، ٢٩/٦/١٣٥٩؛ و - سند شماره ٥٠٧١٤ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: اسناد مناطق کردنشین (نوسود)، ص٢٧٧ و همان (سردشت)، ص١٣٠.
[٥] سند شماره ٤٠٩٢٨٨ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: اسناد مناطق کردنشین (کردستان)، جلد١، ص٢٤٣، بولتن خبری مرکز فرماندهی (عملیات سپاه)، ١/٦/١٣٥٩، ص١، برابر اعلام لشکر٢٨.
[٦] سند شماره ٤٣٢٨٢ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: اسناد مناطق کردنشین (مریوان)، جلد١، ص١٦٥، از مرکز فرماندهی سپاه به سپاه سنندج - بانه - مریوان، ١/٦/١٣٥٩.
[٧] سند شماره ٤٣٢٦٦ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از ستاد مرکز فرماندهی سپاه به سپاه سنندج، ١/٦/١٣٥٩.