«... صدای ضعیف ١٥٠٠ آوارة روستایی را که به تکاب پناهنده شده اند و از ظلم و ستم حزب دمکرات به ستوه آمده اند، منعکس کنید؛ مردان و زنان و کودکانی که منزل ها و اثاثیة خانه و تمام هستی شان را ضدانقلاب به آتش کشیده و خود با دست خالی ازطریق بیراهه ها جان سالم به در برده اند و اکنون در مدارس تکاب در کمال سختی و مضیقه به سر می برند و متأسفانه در طول این مدت کسی ازطرف مقامات مسئول به این امر رسیدگی نکرده است. ... همین افرادی که به جای همکاری با دمکرات به آنها روی خوش نشان ندادند و از اسلام و تودة ملت جدا نشدند و روی همین اصل آواره شدند.»

وی در ادامة این گزارش دربارة وضعیت شهر تکاب آورده است: «این شهر ٢٥ هزار نفری از آب آشامیدنی محروم است و اکنون که یک سال و نیم از پیروزی انقلاب می گذرد، دراین باره اقدامی جدی صورت نگرفته است. ... بخشدار و شهردار جدید تکاب از استاندار آذربایجان غربی قول اعطای بودجة کافی را گرفته اند، ولی چون مسئولین آب مشروب استان قبلاً باید منطقه را از نزدیک ببینند، ناامنی منطقة تکاب را بهانه قرار داده و از آمدن به تکاب خودداری می کنند. ...»

در این گزارش همچنین دربارة وضعیت راه های ارتباطی تکاب با شهرهای اطراف آمده است: «شهر تکاب از سه طریق به سایر شهرستان ها ارتباط دارد: راه تکاب به جادة سقز که بیش از یک سال است توسط ضدانقلاب مسدود است؛ راه تکاب به شاهین دژ و میاندوآب که ٦ ماه است توسط ضدانقلاب و افراد حزب دمکرات و کومه له مسدود است؛ راه تکاب - بیجار که تنها راه ورود و خروج تکاب می باشد دراثر نرسیدن مسئولین درحال ویرانی و نشست پل ها و ازبین رفتن آسفالت می باشد.»

امام جمعة تکاب همچنین دربارة ارتباط تلفنی این شهر با سایر مناطق افزود: «ارتباط تلفنی تکاب با خارج از شهر به علت عبور سیم های ارتباطی از مسیر سقز حدود ٧ ماه است که به طور کامل قطع است و اگر کسی بخواهد با شهرهای دیگری تماس بگیرد باید با طی چهار ساعت راه، به شهر زنجان مسافرت کند، چون شهر بیجار نیز حدود ٣ ماه است که ارتباط تلفنی ندارد.» در این گزارش درمورد وضعیت سیمای جمهوری اسلامی نیز آمده است: «حدود ٨ ماه است که مردم تکاب صداوسیمای جمهوری اسلامی را ندیده اند و در این مدت طولانی حتی یک بار مسئولین رادیو تلویزیون برای حل این مشکل به تکاب نیامده اند. و علت قطع سیما و صدای تلویزیون های تکاب این است که دکل گیرندة تصویر بر بالای تپه ای در دسترس ضدانقلاب نصب شده است که از ٨ ماه قبل وسایل و تجهیزات آن را باز کرده و برده اند... و این مردم تنها می توانند از صدای شوم رادیو عراق استفاده کنند.»[١]

[١] روزنامه جمهوری اسلامی، ٣٠/٥/١٣٥٩، ص٥، نامه امام جمعه تکاب به ستون «مشکلات مردم» روزنامه جمهوری اسلامی.