روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٣٧٩ - روزشمار جنگ شنبه ١٨ مرداد ١٣٥٩ ٢٧ رمضان ١٤٠٠ ٩ اوت ١٩٨٠

امریکا می پردازد و هدف ها را چنین تشریح می کند: «هدف اصلی امریکا از حضور نظامی این چنین گسترده در منطقه دو اصل کلی است: یکی جلوگیری از گسترش انقلاب اسلامی ایران به کشورهای هم جوار و دوم، به خاک و خون کشیدن انقلاب ایران؛ چراکه به قول ژیسکار دستن که از کارتر نقل قول کرده است، امریکا حاضر نیست حاکمیت خود را بر دو کشور آلمان و ایران از دست بدهد. جهان خوار بزرگ برای رسیدن به این دو هدف از محاصرۀ اقتصادی شروع کرد. بعد عملیات ایذایی و فرسایشی را آغاز کرد که در این راه از عوامل بعث عراق، خودفروختگان ایرانی و یا ناآگاهان داخلی حداکثر بهره برداری را کرد. امریکا دوستانش را وادار ساخت که قطعات یدکی موردنیاز صنایع ایران را تأمین نکنند، از ایران نفت نخرند و... که هدف همۀ این عملیات کاملاً واضح است.»

فرمانده نیروی دریایی در بخش دیگری از این مصاحبه دربارۀ امکان محاصرۀ دریایی ایران گفت: «خلیج فارس با منابع بی کران نفتی که برای تغذیۀ صنایع عظیم دول غرب و ژاپن سرازیر می گردد، از چنان موقعیت استراتژیکی و اقتصادی برخوردار است که حتی تصور چنین عملی که منافع دول بزرگ غرب را در مخاطرۀ شدید قرار خواهد گرفت غیرمتصور است. بنابراین، به نظر من امکان چنین امری خودبه خود منتفی است.»

افضلی درمورد اینکه چرا ناوچه های جنگی ایران که در فرانسه و انگلستان ساخته شده است ازطرف این کشورها به ایران تحویل داده نمی شود، گفت: «سه فروند از ناوچه های موشک انداز باقیمانده در فرانسه در ظاهر تحت عنوان اختلاف قراردادی و در باطن به علل سیاسی، باوجودی که بیش از یک سال و اندی از اتمام ساختمان آن می گذرد، در بندر "شربورگ" فرانسه به حال بلاتکلیف نگاهداری می شود. مقامات فرانسوی ما را به کارخانۀ سازنده و کارخانه به دولت و وزارت دفاع این کشور حواله می دهد. مذاکراتی دراین مورد صورت گرفته است و امیدواریم مسئله به نحوی حل وفصل گردد.»

وی همچنین دربارۀ اینکه ناو خارک تحویل ایران شده، ولی بااین حال، نتوانسته است از دولت انگلستان اجازۀ حرکت دریافت کند، گفت:

«دولت انگلستان به استناد روابط حسنه ای که با ممالک متحده امریکا دارد، باوجودی که ادعای استقلال و غیروابستگی می کند، برخلاف مصالح اقتصادی و سیاسی خودش، با استناد به دستاویز مسخرۀ شرایط موجود سیاسی، اجازه نامۀ خروج این ناو را علی رغم اینکه همۀ هزینه ها پرداخت شده است، به استناد حق حاکمیت خود، صادر نمی کند. به این ترتیب، چندین ماه است نیروی دریایی و پرسنل ما را سرگردان ساخته است. البته اقداماتی ازطریق وزارت امور خارجه و وزارت دفاع دراین زمینه با فشارهایی به دولت انگلیس صورت گرفته است، اما منجربه نتیجۀ مطلوب نشده است. حتی دولت انگلیس از واگذاری سوخت موردنیاز برای چرخش امور داخلی ناو به حد کافی نیز خودداری ورزیده است. ...»[١]

[١] همان.