با گذشت حدود ١٠ ماه از ماجرای گروگان گیری در سفارت امریکا در تهران، که موجب تنش شدید در روابط سیاسی میان ایران و امریکا شده است، هنوز هم این ماجرا اصلی ترین محور منازعۀ کنونی میان دو کشور به شمار می رود. حل این مسئله مهم ترین دغدغۀ دولتمردان امریکایی است و همین امر، در طول ده ماه گذشته، به اقتضای رویدادهای پیش رو، بیم ها و امیدهای گوناگونی را در میان مقامات امریکایی برانگیخته است. باتوجه به حوادث روزهای اخیر ازجمله مرگ شاه، بحث بر سر طرح مسئلۀ گروگان ها در مجلس شورای اسلامی و طرح موضوع بازپس گیری دارایی های شاه متوفی و نیز دارایی های مسدودشدۀ ایران از نظام اقتصادی امریکا ازسوی مقامات ایرانی، امید به حل بحران گروگان گیری در میان مقامات امریکایی بالا گرفته است. دراین باره، «جوزف سیسکو، قائم مقام معاون پیشین وزیر خارجۀ امریکا، درخصوص گروگان های امریکایی در ایران اظهار داشت که روند وقایع، منجر به آزادی گروگان ها خواهد شد، اما این تصمیم در درجۀ اول در دست رژیم کنونی ایران است. وی افزود: اعتقاد دارم که تهدید اصلی برای ایران ازسوی امریکا نیست، بلکه در ادامۀ ناآرامی های داخلی و افزایش فشارها ازسوی جنبش های تجزیه طلبانه و نیز جنبش های سیاسی می باشد. وی در پایان اظهار داشت که ما دوست ملت ایران هستیم نه دشمن آن و تهدید ایران ازسوی کشورهای همسایۀ آن است و افرادی در ایران هستند که این حقیقت را درک می کنند.»[١]

همچنین، بنا به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس: «مجلۀ نیوزویک در شمارۀ اخیر خود می نویسد که ایالات متحده میل دارد برای آزادشدن گروگان های امریکایی در تهران، دارایی های ایران در ایالات متحده را که پس از تصرف سفارت امریکا مسدود شده بود، آزاد نماید. یکی از مقامات دولت جیمی کارتر به نیوزویک گفته که امریکا تنها درصورتی دست به این اقدام خواهد زد که مطمئن شود گروگان ها به زودی آزاد خواهند شد. نیوزویک به نقل از یک مقام دولت امریکا گفته موضوع آزادی گروگان ها می بایستی کاملاً روشن شود و ترتیباتی که برای این کار داده می شود باید معتبر باشد.»[٢]

ضمیمه گزارش١٦٥: مواردی از نامۀ افشاگرانۀ سمکو که ارتباط این انشعاب با انشعاب سازمان چریک های فدایی خلق و ارتباط هر دوی آنها را با حزب توده نشان می دهد.

«در مقابل دادنامۀ منشعبین به جای اینکه با بیانی روشن و مستدل به آنان پاسخ داده شود، مورد فحاشی قرار گرفته و کلمۀ ننگین "جاش" را درمورد صادق ترین فرزندان این خلق به کار برده اید. آیا با اصل انتقاد از خود و انتقاد از دیگران در حزب ما به این صورت برخورد می شود؟... مسلماً مبارزۀ ایدئولوژی در هر حزبی شرط ضروری وحدت فکری است. چنانچه در سازمان چریک های فدایی خلق دیدیم در مقابل انشعاب اقلیت، سازمان در کنار نظریات اکثریت در روزنامۀ کار نظریات و مواضع اقلیت را نیز جهت قضاوت اعضا و هواداران خود و توده های مردم منعکس نمود. این است شیوۀ اصولی برخورد با نظریات مخالفان. ... ٨. موضع خصمانۀ حزب ما علیه حزب تودۀ ایران ازنظر سیاسی به زیان ما است، زیرا تحلیل و

[١] پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق از نگاه مطبوعات (زمینه سازی و آغاز تهاجم)، ج١، ص٢٢٢، به نقل از روزنامۀ الشرق الاوسط (چاپ انگلستان)، ٥/٨/١٩٨٠(١٤/٥/١٣٥٩)، ترجمه نعمت الله سلیمانی خواه.

[٢] روزنامه کیهان، ١٤/٥/٥٩، ص٩؛ و روزنامۀ جمهوری اسلامی، ١٤/٥/١٣٥٩، ص٢، هر دو به نقل از خبرگزاری پارس، به نقل از خبرگزاری آسوشیتدپرس از تهران.