آمده است: «... مع الاسف از همان هفته های اول احساس نمودیم که آقای بنی صدر برای اصلاح ما روش حمله و به قول خودشان، تخریب را درپیش گرفتند. سازمان جوان سپاه پاسداران انقلاب که همواره مورد تهاجم دولت موقت در قبل از ایشان بود، با کمبودهای مختلف ازنظر بودجه و تدارکات نظامی قرار داشت. همواره به رهنمودها و حمایت های بی دریغ امام دلخوش کرده بود و سربلند و پرافتخار راه شهادت را می پیمود. ... باوجود همة اینها، فرمان امام بود که علی رغم حمله های آقای بنی صدر به سپاه، ما موظف بودیم که از ایشان اطاعت کنیم، ایشان بارها در سخنان خویش ازجمله سخنرانی ١٧ شهریور، یک بار دیگر عنوان نمودند که قدرت ها و گروه هایی در سپاه نفوذ نموده اند. تنها سؤالی که دراین باره مطرح است و ما از آقای بنی صدر مصراً می خواهیم به ما و امت اسلامی پاسخ دهند، این است که چرا می بایست تصور کنند قدرت هایی در سپاه نفوذ نموده اند. مگر رهبری قاطعانه امام و ولایت فقیه که فرمانده سپاه پاسداران می باشد، چه عیب و نقصی دارد که ما خود را در اختیار قدرت دیگر به زعم ایشان، قرار دهیم. ... آقای رئیس جمهور! به گمان ما در شرایط کنونی که ملت ما آزمایش مقاومت و صبر انقلابی در مقابل دسایس دشمنان را می دهد، همگی ما باید سعی کنیم اختلاف سلیقه ها و روش ها را در یک جو تفاهم حل نماییم، نه اینکه تنها راه خود را صحیح بدانیم و به اصیل ترین ارگان های انقلابی برچسب های ناچسبی بزنیم. ... ما گله های بسیاری دراین مورد از شما داریم که آن را حضوراً بارها ذکر نموده ایم و امیدواریم این گلة برادرانه سپاه پاسداران را جوشیده از صداقت انقلابی آنان تلقی نمایید. ...»[١]

در بخشی از اطلاعیة دفتر مرکزی جهاد سازندگی نیز که به همین منظور صادر شده، آمده است: «تقوا پیشه کنید ای دولتمردان، بر سر ارث که به دعوا نشسته اید. در روز خون، در روز عاشورای انقلاب اسلامی ایران در کربلای عشق به که می تازید، به که حمله می برید، سرنوشت چه کسانی را به بازی گرفته اید و حیثیت چه کسانی را جهت وجیه المله شدن خود به یدک می کشید؟ از پاسداران شرم کنید که در سنگرها کمین گرفته اند و در جنگ اند، از کودکان شهیدان شرم کنید که هنوز چشم به راه پدرند و از مجاهدان شرم کنید که در جنگ و گریز مشغول بازسازی ایران اند. ... شما را چه شده است که این گونه به جان هم افتاده اید؟... بس کنید ای دولتمردان، آخرین اخطار ما را بشنوید و به دامان مردم بازگردید که صلاح خلق و شما در آن است.»[٢]

همچنین، ستاد عملیات مشترک غرب کشور در نامه ای دردمندانه خطاب به امام خمینی، خواستار رفع این اختلافات شده است. در بخشی از این نامه آمده است: «درحالی که آتش دشمنان اسلام از داخل و خارج یک لحظه قطع نمی گردد و شهرها و قصبات مرزی ایران پیوسته مورد هجوم مزدوران شرق و غرب است و درحالی که دشمن همگام با جنگ تسلیحاتی، یک لحظه از آتش تبلیغاتی برای تضعیف روحیة جنگجویان و مرزداران اسلام فروگذار نمی کند، ... آری،

[١] روزنامه جمهوری اسلامی، ٢٠/٦/١٣٥٩، ص١؛ و - روزنامه کیهان، ٢٠/٦/١٣٥٩، ص٣.

[٢] روزنامه جمهوری اسلامی، ٢٠/٦/١٣٥٩، ص١٤.