به خصوص شخص تقی شهرام بوده است. درمورد این واقعه، به این توضیح بسنده می کنیم که شریف واقفی و صمدیه لباف هر دو در یک روز (١٦ اردیبهشت ٥٤)، اما در دو قرار جداگانۀ ساختگی مورد هجوم اعضای سازمان قرار می گیرند که در این درگیری ها واقفی کشته شده، اما لباف مجروح شده و موفق به فرار می شود که بعد از مدت کوتاهی توسط ساواک دستگیر می شود. ...

شهرام مدتی پس از ورودش به سازمان، مباحثی را دربارۀ نارسایی های موجود در مذهب برای ادامۀ مبارزه، در حضور اعضای مرکزیت طرح کرد و مرتب این بحث ها را ادامه داد. در طول مباحثۀ ایدئولوژیک با هدایت تقی شهرام، جزوه ای با عنوان "جزوۀ سبز" تهیه شد. اگرچه او در این جزوه با طرح ضعف ها و نارسایی های مذهب، زمینه را از هرجهت برای رد و نفی آن فراهم ساخت، لیکن هنوز از اظهار کلام آخر که همان رد مذهب بود خودداری می کرد. ... به دنبال اصرار شهرام مبنی بر اینکه مذهب نمی تواند نیازهای مبارزه را برآورده ساخته و توجیه علمی ندارد، سازمان شاهد واکنش مجید شریف واقفی - که به همراه علیرضا سپاسی اجرایی را بر عهده داشت - شد. ... او که نتایج حاصل از بحث های شهرام را در تضاد با تفکرات مذهبی و اسلامی می دانست، اقدام به واکنش منتقدانه نسبت به جریان تغییرات ایدئولوژیک کرد. درمورد اختلاف شهرام و واقفی، غیر از ابعاد ایدئولوژیک، مسائلی چون برخورد غیردمکراتیک و یک جانبۀ دو عنصر دیگر مرکزیت (شهرام و آرام) با مجید شریف واقفی، ازجمله عدم انعکاس نظرهای مخالف وی به درون سازمان و همین طور خلع او از مسئولیت های سازمان و فرستادنش به کارگری برای دورشدن از تشکیلات به اضافۀ تهدیدش به تصفیه، نقش بسزایی داشته است. اما آنچه رنگ و روی این درگیری را بیشتر به جنبه های ایدئولوژیک متمایل کرده، همراهی مرتضی صمدیه لباف، به عنوان فردی مذهبی و متکی به مبانی اعتقادی با شریف واقفی بود. ... کادر رهبری مارکسیست پس از کشتن واقفی و دستگیری لباف، نمایش خود را برای تخریب این دو و توجیه عمل خود تا دستگیری های سال ٥٤ دنبال کردند. آنها پس از دستگیری لباف، او را متهم به خیانت کردند و حکم اعدام را مستحق او دانستند و این مطلب را شایع کردند که او که در هنگام عملیات ترور ازسوی سازمان، موفق به فرار از چنگ هم قطاران سابق خود شده بود، ازسوی مأموران دستگیرشده و اطلاعات قابل توجهی را در اختیار مأموران ساواک قرار داده است. جالب اینکه پس از دستگیری عدۀ زیادی از اعضای سازمان در مرداد ٥٤ و با اعترافات محسن خاموشی و وحید افراخته در یک مصاحبۀ تلویزیونی درمورد قتل واقفی و ترور لباف، این قضیه آشکار شد که صمدیه لباف نه تنها هیچ گونه اطلاعات سازمانی را بروز نداده، بلکه مقاومت خوبی هم از خود نشان داده است. ...

و اما واکنش اعضای دستگیرشده (اعتراف به ماجرای اختلاف واقفی و لباف با مرکزیت و ترور آنها) باعث فاش شدن مسئلۀ تغییر ایدئولوژی شده، سازمان را وامی دارد تا به صورت رسمی و طی بیانیه ای مواضع جدید ایدئولوژیک خود را اعلان کند. جزوۀ بیانیۀ اعلام مواضع ایدئولوژیک، در مهرماه ٥٤ بلافاصله پس از پخش مصاحبۀ خاموشی و افراخته، در سطح بیرون از سازمان انتشار یافت و مسئلۀ تغییر مواضع ایدئولوژیک در آن به صورت روشن و مشخص مطرح شد.»[١]

ضمیمه گزارش٢٤: درباره ترور ناموفق بختیار و برخی تبعات و بازتاب های آن

حملۀ مسلحانه به منزل شاپور بختیار در فرانسه، حدود ساعت ٨:٣٠ تا ٨:٤٠ صبح جمعه ٢٧/٤/١٣٥٩، در محل اقامت وی در پاریس،[٢]در داخل و خارج از ایران بازتاب وسیعی داشت. سفارت جمهوری اسلامی در پاریس یک روز بعد از حادثۀ پاریس، اطلاعیه ای را ازسوی صادق قطب زاده، وزیر امور خارجه که در پاریس به سر می برد، منتشر کرد. در بخشی از این اطلاعیه آمده است:

«دولت جمهوری اسلامی ایران نه تنها کوچک ترین اطلاعی از این عمل ندارد، بلکه آن را توطئۀ دیگری می داند که به وسیلۀ بختیار و عواملش در فرانسه ترتیب داده شده است. دولت جمهوری اسلامی ایران نیازی به مبارزه با عقاید سیاسی گروهی که مسئول قتل عام ده ها هزار شهید هستند نداشته و متوسل به روش های ارعاب که خود بارها آن را محکوم کرده است، نمی شود. گروهی که تحت نام "پاسداران اسلام" مسئولیت این سوءقصد را به عهده گرفته است برای ما کاملاً ناشناخته می باشد و هیچ رابطه ای با پاسداران انقلاب اسلامی ایران که مطبوعات بین المللی کوشش دارند آنها را مسئول این عمل وانمود کنند، ندارند.»[٣]

[١] محمدصادق، کوشکی، تبار ترور (مروری بر تاریخچه و کارنامۀ تروریستی سازمان مجاهدین خلق)، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ١٣٧٨، صص ٧١ - ٥١ با تلخیص.

[٢] روزنامه جمهوری اسلامی، ٢٨/٤/١٣٥٩، ص٣، گزارش تلفنی خبرنگار روزنامه جمهوری اسلامی از پاریس.

[٣] روزنامه جمهوری اسلامی، ٢٩/٤/١٣٥٩، ص٢.