می زدند و هم اینکه تبلیغ وسیعی برای خود می کردند. ما تمام این مسائل را بازگو کردیم و گفتیم گروه های غیرمسئول چه می کنند، حتی پیش آقای بنی صدر رفتیم و برنامه ای را طرح ریزی کردند. ما به دولت موقت گفتیم که این مردم سنندج همان هایی هستند که در سنندج تحصن کردند و گفتند ارتش برادر ماست و پاسدار باید از شهر خارج شود، که دولت هم به حرف اینها گوش کرد و پاسداران را از شهر بیرون آورد. ولی بعد اینها گفتند ارتش باید خلقی باشد؛ این ارتش خلقی نیست. ... اینها دستگاه های رادار و تانک و حتی برادران پاسدار و پیشمرگان را به عراق تحویل می دادند و به جایش اسلحه های سبک می گرفتند. اما مسئله مهمی که باید بگویم این است که وقتی دولت اعلام کرد: "اگر کسی قتل نکرده باشد و تقاضای عفو از دولت بکند بخشیده می شود"، خیلی ها از افراد این گروه ها بازگشتند. زیرا اکثر این جوانان فریب خورده بودند، زیرا زمانی که شهر در دست این گروه ها بود اینها به درِ خانه ها می رفتند و می گفتند یا جوانانتان را برای فعالیت به دفاتر ما بفرستید یا آنها را می کشیم. درضمن، باید اضافه کنم با بازگشت برادرِ شیخ عثمان نقشبندی ضربة محکمی به حزب رزگاری که یکی از گروه های مخالف است خورده و باعث شده که خیلی از افراد این حزب بیدار شده و به جمهوری اسلامی بپیوندند.»

فرمانده عملیاتی پیشمرگان مسلمان کرد در ادامة سخنانش دربارة رفتار گروه ها با گروگان ها چنین گفت: «اینها رفتاری با گروگان ها دارند که ساواک نداشت؛ آن چنان اینها را شکنجه می دهند که بسیاری جان می سپارند. من سؤال می کنم: قاسملو، آقای عزالدین حسینی، آقایان فدایی خلق کرد که مرتب از خلق کرد صحبت می کنید و شعار می دهید، آیا صدیقه جماران، آیا شهید عبدالله جماران از مردم کرد نبودند؟ آیا اسماعیل زاده و برادران دیگر؛ همین هایی که در زمان شاه مدت ها در زندان زیر بدترین شکنجه ها بودند، خلق کرد نبودند؟ که شما مدت ٩ تا ١١ ماه زیر بدترین شکنجه ها قرار دادید. شما حامی که هستید؟ حامی خلق کرد؟ شما کرد هستید؟ درحالی که ما می دانیم تنها ٢٠ درصد از افراد این گروه ها کرد هستند؛ بقیه یا لر هستند یا عراقی یا فارس یا ترک. ...» وی آن گاه به عملکردهای هیئت حسن نیت اشاره کرد و گفت: «این هیئت هیچ گونه قدمی برای مشکل کردستان برنداشت، بلکه کار را خراب تر کرد. آقای فروهر آمدند و با گروه های غیرمسئول و احزاب چپی و آقای قاسملو و عزالدین حسینی به صحبت نشستند و باعث تقویت آنها شدند و رفتند. این بود که آنها جری شدند و مسلح شدند و هرکدام دفتری باز کردند. من آقای فروهر را در مسلح شدن و نیروگرفتن این افراد خیلی مقصر می دانم و حاضرم با ایشان هرکجا که بخواهند به بحث و گفت وگو بپردازم.»

فرمانده عملیاتی پیشمرگان مسلمان کرد در پایان اظهار کرد: «من از دولت می خواهم که نسبت به "قیاده موقت" توجه نمایند، زیرا تا آنجا که من می دانم اینها اسلامی هستند و افراد مسلح مرحوم مصطفی بارزانی که مدت ١٩ سال با رژیم عراق مبارزه کرد و الآن دراثر ظلمی که رژیم شاه به آنها کرد پراکنده هستند. اینها نیروهای خوبی برای ما هستند زیرا که می خواهند به مرز بروند و با آشنایی که به مناطق مرزی طی ١٩ سال مبارزه به دست آورده اند می توانند با رژیم مزدور عراق بجنگند. پس هیچ اشکالی ندارد که دولت امکانات کافی در اختیار اینها بگذارد.»[١]

[١] روزنامه انقلاب اسلامی، ٢/٦/١٣٥٩، ص١١.