روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٥٨ - روزشمار جنگ چهارشنبه ١ مرداد ١٣٥٩ ١٠ رمضان ١٤٠٠ ٢٣ ژوئیه ١٩٨٠
به نوشتة روزنامة کیهان، آخرین شایعات حاکی از آن است که محمدعلی رجایی، مصطفی میرسلیم، موسی کلانتری، جلال الدین فارسی و مهندس غرضی برای احراز پست نخست وزیری مطرح هستند. خبرنگار کیهان در تلاش برای یافتن نام نخست وزیر قطعی ایران، پیش ازظهر امروز، در تماس با یکی از نزدیکان بنی صدر اطلاع یافت که دیروز دکتر بنی صدر از انتخاب و معرفی نخست وزیر سلب مسئولیت کرده است. وی گفت با اعلام سلب مسئولیت ازسوی دکتر بنی صدر، احتمالاً مجلس شورای اسلامی خود برای انتخاب و معرفی نخست وزیر اقدام خواهد کرد. یک وزیر مطلع فعلی نیز امروز به خبرنگار کیهان گفت: دیشب جلسة مشترک اعضای شورای انقلاب با دکتر بنی صدر برای آخرین بررسی ها و رسیدن به تفاهم با دکتر بنی صدر بر سر انتخاب نخست وزیر تشکیل شد. این وزیر گفت که نتایج جلسه معلوم نیست چه بوده، اما استراحت امروز دکتر بنی صدر در منزل، بعضی چیزها را روشن و خبرهای رسیده را نیز تأیید می کند.[١]
دراین حال، به گزارش روزنامه انقلاب اسلامی، ملاقات دوساعتة مهندس مصطفی میرسلیم، معاون سیاسی وزارت کشور و سرپرست شهربانی جمهوری اسلامی ایران با امام خمینی و سپس ملاقات دوساعتة دیگر وی با بنی صدر[٢] بسیار بااهمیت تلقی شده و احتمال معرفی ایشان را به عنوان نخست وزیر، افزایش داده است[٣]
به نوشتة روزنامة کیهان، شایعة افزایش احتمال نخست وزیری میرسلیم درحالی است که ارگان حزب جمهوری اسلامی که نمایندگانش کرسی های زیادی را در مجلس شورای اسلامی به خود اختصاص داده اند، صبح امروز رسماً اعلام کرده است: «جلال الدین فارسی نامزد نخست وزیری این حزب است.» شخص فارسی نیز این مطلب را تأیید و حتی فاش کرده که
[١] روزنامه کیهان، ١/٥/١٣٥٩، ص٢.
[٢] بنی صدر بعداً در کارنامۀ خود درمورد این ملاقات، با اشاره به وضعیت نابسامان سیاسی و تبلیغاتی کشور، چنین می گوید: «بعد، آقای میرسلیم نزد من آمد و به تفصیل با او دربارۀ دولت صحبت کردم و گفتنی ها را به او گفتم. گفتم... ما امروز متأسفانه با این جو تحریک و تخریب که دستگاه های تبلیغاتی ما به وجود آورده اند، ما نمی توانیم استعدادهای معتقد را به سوی خود جلب کنیم، استعدادها را به اعتقاد بیاوریم و چرخ های کشور را به حرکت درآوریم. گفتم من بارها دربارۀ اینکه بن بست اقتصادی را با فشار و خفقان سیاسی نمی توان حل کرد، گفته، نوشته و اصرار ورزیده ام. صحبت این شد که رفته اند و گفته اند که نوبت دیکتاتوری ملاهاست و ما این دیکتاتوری را برقرار می کنیم و چنین می کنیم و چنان می کنیم و تکلیف رئیس جمهور در این وسط معلوم نیست. اگر بنا بر اجرای قانون اساسی است که قانون اساسی برای جلوگیری از هرگونه دیکتاتوری است و قطعاً در اسلام دیکتاتوری به نام "دیکتاتوری ملاها" نداریم تا کسانی بخواهند آن را برقرار کنند و نمی تواند هم برقرار شود. این وضعیتی که الآن هست؛ دیکتاتوری در هرج ومرج همان وضعیتی است که دنباله اش، حربۀ آخر آن مراحلی است که در نوار آمده است]منظور همان نوار معروف به "نوار آیت" است [ که پردۀ سقوط است. ... بعد راجع به رادیو تلویزیون صحبت کردم و گفتم که کمتر خواسته اند توجه کنند که حرف من چیست؟... مطلب سومی که صحبت کردیم این بود که... دولت چنان که رویۀ من در گذشته هم بوده، در کار هیچ وزیری دخالت نمی کند و اعتقاد به اینکه او باید مسئول حوزۀ مسئولیت خود باشد. از او باید مسئولیت خواست. اما وقتی تصمیمی گرفته شد، دولت باید آن تصمیم را اجرا کند و تابع مؤثرهای خارجی نباشد که از اینجا به آنجا فشار بیاورند و تصمیم را لغو بکنند و تصمیم دیگری را تحمیل بکنند.» (روزنامه انقلاب اسلامی، ٦/٥/١٣٥٩، ص٢.)
[٣] روزنامه انقلاب اسلامی، ٢/٥/١٣٥٩، ص١٢.