کردنشین مدام به حملات خود به نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ادامه می دهد، از مطلب دوم نامة مردم به خوبی آشکار می شود. این نشریه در مطلب دوم با حمله به تبلیغات ضدتوده ای و ضدچپی رادیو سنندج، این نوع تبلیغات را تلویحاً نتیجة نفوذ عوامل وابسته به قاسملو و حزب دمکرات دانسته و نوشته است:

«رادیو سنندج مدتی است که به طورمرتب و پیگیر به پخش تهمت و افترا علیه سازمان های انقلابی و به خصوص حزب تودة ایران پرداخته است. این رادیو، در شرایطی که عمال امپریالیسم امریکا و رژیم بعث عراق منطقه را به صحنة جنگ برادرکشی مبدل کرده اند، به جای افشای عوامل جنگ افروز و مزدوران امپریالیسم امریکا، به جای تبلیغ حل مسالمت آمیز مسئلة کردستان بر پایة احقاق حقوق خلق کرد و به جای متمرکزکردن آماج حمله های خود روی دشمن اصلی انقلاب، شیطان بزرگ - امریکا، نیروهای انقلابی[١] را مورد حمله قرار می دهد و بدین گونه مرز بین دوستان و دشمنان انقلاب را مخدوش می کند. ظاهراً گرایش های نو و مثبت در میان نیروهای انقلابی کردستان و از آن جمله کمیتة مرکزی حزب دمکرات کردستان ایران (پیرو کنگرة چهارم) و مواضع مثبت اخیر چریک های فدایی باعث خشم و ناراحتی گردانندگان رادیو سنندج شده و ازاین رو، این رادیو بخش عمده ای از برنامه های خود را صرف حمله به این مواضع صحیح و انقلابی کرده است. ...»[٢]

تحریکات و تبلیغات شدید گروه های سیاسی در شهرها و روستاهای مختلف، اغلب باعث ایجاد درگیری هایی میان هواداران آنها و مخالفانشان می شود. این تحریکات معمولاً در قالب دامن زدن به اعتصابات و تحصن ها شکل می گیرد و بازهم محور اصلی آنها، سازمان مجاهدین خلق (منافقین) و گروه های چپ می باشند. وقایع امروز، ازجمله بیانگر این وضعیت است.

در شهرستان ملایر، امروز سپاه پاسداران این شهر ضمن انتشار اطلاعیه ای درخصوص دستگیری ١٢ تن از دیپلمه های بیکار که قصد اشغال فرمانداری این شهر را داشتند، اعلام کرد: «عده ای از آقایان دیپلمه های بیکار معتقدند باید تحصن کرد، اعتصاب کرد، فشار آورد و دولت را در منگنه قرار داد تا کار به دست آورد. همان گونه که بارها اعلام کرده ایم ضایعة بیکاری باید

[١] منظور مقالة مزبور از نیروهای انقلابی، حزب توده، سازمان چریک های فدایی خلق (به ویژه اکثریت)، حزب منشعب شدة دمکرات (پیروان کنگرة چهارم) و سازمان مجاهدین خلق(منافقین) می باشد که در مناطق کردنشین دارای مواضع تبلیغاتی وسیعی هستند و منظور از نیروهای ضدانقلابی، حزب دمکرات (پیروان قاسملو)، حزب رزگاری، حزب کومه له، پالیزبان، سردار جاف، طرف داران بختیار و اویسی و... هستند؛ چنان که در مقاله ها و گزارش های روزمرة نامة مردم به چشم می خورد.

[٢] همان، ص٢.