روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٣٥٣ - روزشمار جنگ پنجشنبه ١٦ مرداد ١٣٥٩ ٢٥ رمضان ١٤٠٠ ٧ اوت ١٩٨٠
بنی صدر درمورد آخرین گفت وگوهای خود با هیئت تعیین شده و آخرین تصمیمات خویش درباره انتخاب نخست وزیر گفت: «امروز صبح آمدند آنجا پیش من همان هیئت. گفتند بین اینهایی که معرفی شدند، بعضی شان که خودشان نمی خواهند و بعضی شان زمینه ندارند و ما مناسب ترین را آقای رجایی یافتیم؛ چون شما گفتید که ایشان صادق اند، اما خب، این عیب را دارند که اطلاعشان کم است یا ندارند و اینکه خشک سرند؛ این اصطلاح را به کار بردید. و حالا خودشان آمدند اینجا و می گویند آن مواردی که شما اشاره کردید، نه، راویش درست روایت نکرده. خودشان هم یک توضیحاتی داد. گفتم خُب پس شما بروید مجلس، مجلس خصوصی بکنید نسبت به این عده رأی بگیرید. من اگر اطمینان قلبی داشتم نسبت به آن کسی که شما رأی دادید، خب، می گویم بله، همکاری وجود دارد و عمل می کنم. اگر نداشتم، غیر از سه نفر که اسم بردم اینها را به مردم خواهم گفت که من مسئول اینها نیستم و رئیس جمهوری را مردم انتخاب کرده اند که استواری حکومتشان به او باشد. پس باید این حق را برای خودش حفظ بکند. ...»[١]
١
وضعیت دیپلماسی و سیاست های وزارت امور خارجه در طول هشت ماه تصدی صادق قطب زاده در این سمت، در جلسۀ امروز مجلس شورای اسلامی، با حضور وی مطرح شد و وزیر امور خارجه به پرسش های صریح برخی نمایندگان پاسخ گفت.
وی در بخشی از سخنانش اظهار کرد: «آنچه درزمینۀ سیاست خارجی انجام شد در یک چارچوب معین و مشخص نبود و ناظر بر این بود که شخص وزیر خارجه آن طوری که مصلحت می بیند باتوجه به مقتضیات عمل کند و ثانیاً تمام تصمیماتی که گرفته شد و جنجال به پا کرد یا نکرد به طور مشخص با تصویب شورای انقلاب اسلامی انجام گرفته است.» وی افزود: «... اما اصول سیاست خارجی ما براساس قول و فعل امام بود (که زمینۀ اصلی هم همین بود) اصل و اساس این سیاست، سیاست نه شرقی و نه غربی بود و ما اگر با امریکای جهان خوار در جنگ هستیم این دلیل بر این نیست که ما به ابرقدرت دیگر که او هم متجاوز و جنایتکار است رو بیاوریم. ... ولی طبیعتاً نوکران سیاست شرق بسیار گفتند و تهمت زدند. و حالا کسانی که سال ها به نوکری روسیه مشغول بوده اند، اینها شده اند خط امام و به ما تهمت امریکایی می زنند. (هاشمی رفسنجانی: چه کسانی؟ قطب زاده: حزب خائن توده).»
[١] روزنامه انقلاب اسلامی، ١٩/٥/١٣٥٩، صص١ و٣.