به فعالیت خارج کشور اشخاصی چون شاپور بختیار، آزاده شفیق،[١] هوشنگ نهاوندی،[٢] احمد بنی احمد،[٣] رحمت الله مقدم مراغه ای،[٤] حسن نزیه،[٥] تیمسار بهرام آریانا و بالاخره تیمسار اویسی[٦] اشاره دارد، قابل توجه است. در این مقاله آمده است:

«شاپور بختیار که دور از ویلای زیبا و خرم خود در شمیران در شمال تهران، امروز در یک آپارتمان محقر در خیابان یونیویسیته پاریس به سر می برد و جانب دار رژیم سلطنتی است، امید دارد به زودی به کشور خویش بازگردد. به زعم خودش: "در سه یا چهار ماه آینده، بسیج عظیمی شکل خواهد یافت. ما به روی این شورش کار می کنیم و در این رهگذر ملاها با برداشت مضحکی که از حکومت دارند، بهترین متحدین ما به شمار می آیند." برای وی بازگشت دوبارۀ شاه به هیچ وجه عملی نیست. [بختیار می گوید:] "چندی پیش او را دیدم، سرطان به جگر او زده، بیش از چند هفته ای زنده نخواهد ماند، ولی می توان درمورد پسرش به عنوان رهبر مشروطه اندیشید. ولیعهد هم اکنون درحال فراگیری علوم سیاسی در ویلیام کالج در ایالات متحده می باشد. بله، چندان بااستعداد نیست. شاید این امر بهتر باشد و به یک نقش ظاهری اکتفا کند."»

نوول ابسرواتور سپس می افزاید: «این گفتار ظاهراً نه یاوه است و نه رویایی شبیه رویاهای تبعیدشدگان روسی است. مخالفین رژیم کنونی ایران که مقر فعالیت خود را پاریس قرار داده اند به این زودی ها خیال عقب نشینی ندارند و ازطریق نوارکاست، مطبوعات زیرزمینی و به خصوص فرستنده های قوی رادیو در بغداد که دولت عراق در اختیارشان گذاشته مرتباً با مخالفین داخلی در تماس هستند. و اما (وحدت مقدس) داستانی دیگر دارد. حتی جانب داران رژیم سلطنتی وحدت نظر ندارند. یکی خط پرنسس آزاده دختر اشرف است که می پندارد پس از سقوط رژیم [آیت الله] خمینی باید چون گذشته خانوادۀ پهلوی قدرت ادارۀ مملکت را در دست بگیرد و حتی نیازی به نظرخواهی ازجانب مردم نیست. [و خط دیگر،] "تماس های همه جانبه" [است] این تز "افسران آزاد" است. افسران جوان و فعالی که جانب دار شاه هستند و نشریۀ هفتگی ایران آزاد را منتشر می کنند (١١٠٠٠ تیراژ) که به طور مخفی در ایران پخش

[١] آزاده شفیق، دختر اشرف پهلوی

[٢] هوشنگ نهاوندی دارای سمت های متعددی در حکومت شاه ازجمله رئیس دانشگاه تهران، رئیس دفتر شهبانو فرح و...

[٣] احمد بنی احمد نماینده تبریز در آخرین مجلس شاه، که به دعاوی اصلاح طلبانه پرداخت.

[٤] مقدم مراغه ای فعال سیاسی در حکومت گذشته و اولین استاندار آذربایجان شرقی پس از انقلاب.

[٥] حسن نزیه، فعال سیاسی در حکومت گذشته، عضو کانون وکلا و اولین رئیس و مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران پس از انقلاب.

[٦] تیمسار اویسی از مؤثرترین فرماندهان ارتش در امر سرکوب؛ ازجمله فرماندار نظامی تهران در دوره حکومت نظامی، وی ریاست بخش های متعددی از بالاترین رده های ارتش شاه را برعهده داشت.