روزنامه جمهوری اسلامی (ارگان حزب جمهوری اسلامی) در مقاله ای به قلم "م. ر. شاهد" (که ظاهراً نامی مستعار است)، نامه اعضای کنگره امریکا خطاب به پارلمان ایران را تحلیل کرده است. در این تحلیل، به تناسب فضای شدیداً ضدامریکایی کنونی که ضدیت با امریکا و نفی هرگونه سازش با آن خودبه خود به صورت نوعی ملاک مشروعیت درآمده است، از هرگونه مسالمت پرهیز شده و محتوای نامة مزبور به کلی مردود و بی اعتبار و و توطئه آمیز تحلیل شده است. در بخشی از این مقاله آمده است:

«... نامۀ مذکور که به تأیید و امضای بیش از ١٨٠ تن از اعضای کنگره رسیده بود، واقعیت هایی را برای ملت ما بیش از پیش روشن می کند. نگرشی کوتاه به شرایط و وضعیت زمان نگارش نامه و افراد مورد خطاب آن ما را به این حقیقت نزدیک می سازد که علی رغم ناموفق بودن شیوه های دیگر، امریکا این بار باب مراوده را می خواهد ازطریق دیپلماسی بازنماید. ... نامۀ کنگرۀ امریکا در شرایطی نوشته شده که امریکا پس از سرنگونی رژیم شاه از هیچ گونه جنایتی درمورد ایران از بلوکه کردن ذخایر ارزی تا تحت فشار قراردادن کشورهای هم پیمانش مبنی بر تحریم اقتصادی فروگذار نکرده است و هرروز به وسیلۀ ایادی مزدورش گوشه ای از مملکت را به آشوب می کشاند. هنوز خاطرۀ تجاوزگری هواپیماهای نظامی و چتربازانش را در طبس فراموش نکرده بودیم که طرح کودتای بمباران خانۀ امام و مراکز حساس را برایمان تدارک دید. نامۀ کنگرۀ امریکا در زمانی نگاشته شده که هم اکنون بهترین فرزندان این مملکت به جرم حق طلبی در زیر چکمه های پلیس وحشی واشنگتن له شده و شکنجه می شوند و طبق اطلاعات رسیده، ١٩١ دانشجوی مسلمان دستگیر و حال ٤ تن از آنان به شدت وخیم است. ...

بررسی اجمالی نامه نشانگر این واقعیت است که بسیار محتاطانه نگاشته شده و درعین حال به شیوۀ همیشگی امپریالیست ها تهدید و ارعاب را نیز به همراه دارد. در سطور اول نامه، اعضای کنگرۀ امریکا انگیزۀ تیرگی روابط امریکا و ایران را مسئلۀ گروگان ها می دانند و بلافاصله به این مطلب اشاره می شود که ادامۀ گروگان گیری بحران جهانی را به همراه دارد و صلح جهانی را تهدید می کند. راستی چقدر باید خوش باور باشیم که بگوییم امریکا تضاد اصلی ما را با خودش تنها در مسئلۀ گروگان ها می داند. امریکا لااقل در طول این چند ماه اخیر، به خوبی این حقیقت را دریافته است که گروگان ها عامل تضاد ما نیستند و گروگان گیری یک معلول است.

امریکا به این مسئله وقوف کامل دارد که اگر گروگان گیری را به عنوان انگیزۀ تیرگی روابط ذکر کند بر روی حقیقت بزرگی سرپوش نهاده است؛ چه، گروگانگیری نتیجۀ طبیعی سال ها فشار و دیکتاتوری و سلطه جویی و نیز عکس العمل منطقی دربرابر جاسوسی چند خائن خودفروخته می باشد.

اگر کنگرۀ امریکا هنوز تضاد ما را با رژیم سلطه جو و خودکامۀ خود درک نکرده چگونه می تواند باب تفاهم را مفتوح نماید. بسیار جالب است که آقایان اعضای کنگره حاصل تداوم گروگان گیری را به وجودآمدن بحران جهانی و یا درخطر افتادن صلح جهانی ذکر کرده اند. به راستی کنگرۀ امریکا خود به خوبی نمی داند صلح جهانی را چه کسی به خطر انداخته است!...

کنگرۀ امریکا که ادعای نمایندگی ملت امریکا را دارد چگونه تحمل می کند که رژیم آن کشور مزدورانی چون شاه جنایتکار را بر ملل محروم جهان تحمیل نماید. ...

در بخش دیگری از این نامه، اعضای کنگره برای ملل آزاد جهان دایۀ دلسوزتر از مادر شده و این نغمۀ شوم را سر داده اند که "در زمانی که ملل آزاد دربرابر حملات نیروهای سلطه طلب و توسعه طلبی که رو به رشد هستند، قرار دارند حل این موضوع (گروگان گیری) موردنیاز دو ملت می باشد تا بتوان به خطرات خیلی مهم تری که صلح جهانی را تهدید می کند بپردازد." و نیز در ادامۀ همین نامه آمده است: "ما از تمامی موضوعات مهم داخلی که دربرابر دولت شما قرار دارد آگاه هستیم. از شما (نمایندگان مجلس شورای اسلامی) مصرانه می خواهیم که به عنوان اولین قدم در راه حل خطرات خیلی مهم تر و حساس تر که ملل