٥. حق سازمان آزادی بخش فلسطین را به عنوان نماینده مردم فلسطین برای شرکت در تمام کوشش ها و مباحثات و کنفرانس های مربوط به مسئلۀ فلسطین و وضع خاورمیانه در چارچوب ملل متحد و براساس برابری یادآوری می نماید، اصل اساسی غیرقابل قبول بودن گرفتن سرزمین از راه توسل به زور را مجدداً تأکید می نماید.

٦. از اسرائیل می خواهد تا به طورکامل و بدون قید و شرط از تمام سرزمین های اشغالی فلسطین و عرب که از ژوئن ١٩٦٧ تسخیر نموده ازجمله بیت المقدس با اموال و خدمات آن به صورت دست نخورده خارج شود و مصرانه خواستار است که تخلیۀ تمام این سرزمین ها پیش از پانزدهم نوامبر ١٩٨٠، آغاز شود.

٧. مخالفت خود را با تمام سیاست ها و نقشه های اسرائیل به منظور اسکان فلسطینی ها در خارج از میهن خودشان ابراز نماید.

٨. از شورای امنیت درخواست می کند تا چنانچه اسرائیل از اجرای مفاد این قطعنامه سر باز زند برای بررسی وضع و اتخاذ تدابیر مؤثر برطبق فصل هفتم منشور ملل متحد اجرای مجازات سیاسی و اقتصادی تشکیل جلسه دهد.»[١]

بخش فارسی رادیو صدای امریکا نیز دربارۀ آخرین تغییرات پیش نویس این قطعنامه چنین گفت:

«پیش نویس قطعنامه ای که سرانجام به اجلاسیۀ مجمع عمومی تسلیم شده است به میزان قابل ملاحظه ای طی چند روز گذشته تغییر و تعدیل یافته و بسیاری از شرایط حاد پیش نویس اولیه حذف شده است. ازجمله در متن نهایی از ضرورت نظارت سازمان ملل بر خروج اسرائیلی ها از سرزمین های اشغالی و همچنین بازپس دادن این اراضی به سازمان آزادی بخش فلسطین یاد نشده است. به علاوه، از قید پرداخت خسارت به فلسطینی هایی که از بازگشت به مرزوبوم خود چشم پوشی کرده اند خودداری شده و درمورد قطع کمک های نظامی و اقتصادی به اسرائیل تازمانی که به اشغال سرزمین های اعراب ادامه می دهد نیز مطلبی گفته نشده است. بااین همه، قطعنامۀ کنونی نیز حاوی مطالبی است که کماکان ازنظر اسرائیل و ایالات متحده غیرقابل قبول می باشد. در این قطعنامه توصیه شده است که اسرائیل برنامۀ خروج از کلیۀ اراضی اشغالی ازجمله بیت المقدس را بدون قید و شرط از پانزدهم ماه نوامبر آغاز کند، آوارگان فلسطین به خاک خود بازگشته و به تشکیل یک کشور مستقل فلسطینی اقدام نماید. سازمان آزادی بخش فلسطین در شرایط برابر در هرگونه مذاکرات مربوط به صلح در خاورمیانه مشارکت داشته باشد. در متن نهایی قطعنامه به منظور جلب نظر موافق کشورهای اروپای غربی تغییرات کلی حاصل شده و لحن آن به میزان قابل ملاحظه ای ملایم تر شده است؛ بااین همه، کشورهای اروپای غربی اعلام کرده اند که از دادن رأی به این قطعنامه امتناع خواهند کرد چراکه در آن از شناسایی موجودیت اسرائیل در محدودۀ مرزهای مطمئن و قابل قبول یاد نشده است. ولی تردیدی نیست که قطعنامۀ حاضر آراء لازم برای تصویب در مجمع عمومی ویژه را حائز خواهد شد و گو اینکه لیست سخنرانان باقیمانده همچنان بلند است، ولی نظر مقامات سازمان ملل بر آن است که اقدام به رأی گیری آتی روز دوشنبه آینده امکان پذیر می باشد. اسرائیل از پیش اعلام کرده است که قطعنامۀ مصوبۀ مجمع عمومی ویژه را به هر صورت که باشد محترم نخواهد شمرد چراکه اجلاسیۀ حاضر غیرقانونی می باشد. و گفتنی است که به موجب مفاد قطعنامه چنانچه اسرائیل به مصوبات مجمع عمومی ویژه عمل نکند با اقدام تحریمی مواجه خواهد شد.»[٢]

بالاخره در روز دوشنبه ٦/٥/١٣٥٩، قطعنامۀ سازمان ملل در پایان یک اجلاس اضطراری شش روزه، با ١١٢ رأی مثبت در مقابل ٧ رأی منفی و ٢٤ رأی ممتنع به تصویب رسید. ایالات متحده به همراه کانادا، استرالیا، نروژ، جمهوری دومینیکن و گواتمالا در کنار اسرائیل علیه این قطعنامه رأی دادند. کشورهای

[١] روزنامه جمهوری اسلامی، ٨/٥/١٣٥٩، ص٦، به نقل از خبرگزاری پارس.

[٢] خبرگزاری پارس، نشریه گزارش های ویژه، شماره ١٣٠، ٥/٥/١٣٥٩، ص٢٨، رادیو صدای امریکا (فارسی)، ساعت ٩، ٤/٥/١٣٥٩.