روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٠١٩ - روزشمار جنگ دوشنبه ٢٤ شهریور ١٣٥٩ ٥ ذی القعده ١٤٠٠ ١٥ سپتامبر ١٩٨٠

ایران) دریافت کنند، لکن موفق نشدند. کاردار سفارت سوئیس گفت: وی هیچ گونه دستوری از امریکا مبنی بر تحویل رونوشت نامه ماسکی، دریافت نکرده است.» مقاله مذکور در پایان می افزاید: «مذاکرات بین مقامات ایرانی و امریکایی که در معرض خطر قرار گرفته بود، پس از آنکه امریکا تصمیم گرفت بار دیگر کانال های سری اروپایی را مورد استفاده قرار دهد، این مذاکرات به حالت اولیه خود بازگشت. ...»[١]

ضمیمه گزارش٦٢١: شرح وضعیت حوزه استحفاظی گروهان خان لیلی که یک دسته از افراد شجاع این گروهان شناسایی آن را انجام دادند.

«برابر گزارش گروهان خان لیلی، ٨ نفر از پرسنل آن گروهان جهت شناسایی حوزه استحفاظی در ساعت ١١ مورخه ٢٣/٦/٥٩ حرکت و در ساعت ٦ صبح مورخه ٢٤/٦/٥٩ بدون هیچ گونه تلفات و با موفقیت تمام ضمن شناسایی وضعیت نیروهای عراقی، به گروهان مراجعه و مشاهدات خود را به شرح زیر اعلام کردند: ١. از منطقه گرصدف[٢] تا سرتاسر حوزه استحفاظی گروهان خان لیلی هیچ گونه اکیپ یا نفراتی جهت شناسایی و چه جهت ضربت مشاهده نشده. ٢. گروه اعزامی پس از عبور از تنگه تنگاب مشاهده می نماید که بین پاسگاه تنگاب کهنه زینل کش مقداری آهک و گچ و سایر مصالح ساختمانی خالی شده و نیروهای عراقی سریعاً مشغول کار هستند. ٣. پاسگاه آمنه وسیله بلدوزر صاف شده، ضمناً قبلاً نیز ساختمان گلی بوده. ٤. تمام ماشین آلات وزارت راه و ماشین های ژاندارمری در سر جای خود باقی بوده اند. ٥. در قسمت پشت گروهان خان لیلی درحدود ٦٠٠ متری و در امتداد میله مرزی تانک و توپ های عراقی مستقر بودند و در سمت چپ گروهان به طرف پاسگاه رضاآباد یک واحد پیاده [عراق] مستقر بوده. ٦. پشت پاسگاه زینل کش [عراقی ها] دو پاسگاه مهم تأمین کرده اند. ٧. از پاسگاه تپه گل به رضاآباد و از پاسگاه محمدخدر عراق تا پشت گروهان خان لیلی و از پاسگاه زینل کش ایران به آمنه جاده درست شده بود و بلدزرها [بلدوزرها] درحال کندن سنگر بودند. ٨. افراد پس از تاریک شدن هوا با شناسایی و پاک سازی محیط به داخل مرکز گروهان نفوذ کرده و توانستند با تعداد کمی که بودند تعداد سه قبضه تیربار ام.ژ [یک. آ]٣، سه قبضه تفنگ ژ٣، ٢ قبضه یوزی، یک قبضه نارنجک انداز که در گروهان به جا مانده بوده با خود بیاورند که در این موقع دشمن ازطرف پاسگاه تپه گل شروع به پرتاب خمپاره منور نموده و با کالیبر٥٠ شروع به تیراندازی کردند که از افراد گروه با جنگ وگریز خود را به رودخانه تنگاب رسانیده و سپس با سازماندهی مجدد از بین دو پاسگاه عراقی به پاسگاه تنگاب کهنه نفوذ [کردند] و پس از شناسایی، اسلحه های زیر را نیز از این پاسگاه تخلیه [کردند] که عبارت اند از ٨ قبضه تفنگ برنو، ٢ قبضه تفنگ ژ٣، ٢ قبضه یوزی، یک قبضه نارنج انداز [نارنجک انداز]، یک قبضه کلت کالیبر٤٥. و گروه بعد از انجام عملیات با اسلحه های تخلیه شده با هوشیاری به طرف محل قبلی خود حرکت و به قصرشیرین مراجعت نمودند.» لازم به ذکر است که تمامی افراد فوق یعنی: ١. سرپرست ستوان یکم احمد رضیتپور ٢. گروهبان یکم تیمور سوزنی ٣. گروهبان یکم محمدمراد بخشی ٤. جوانمرد امین یاری ٥. جوانمرد سلمان عزیزی ٦. جوانمرد شاهمراد بابایی ٧. جوانمرد علی فاروق و ٨. جوانمرد علی باپیری، توسط فرمانده کل ژاندارمری که در محل بود، مورد تشویق و ارتقا قرار گرفتند.[٣]

[١] همان، صص٤ و ٥، خبرگزاری یونایتدپرس از مونترال، ٢٥/٦/١٣٥٩.

[٢] sadaf - Gar، گرصدف: ده از دهستان خالصه بخش مرکزی شهرستان قصرشیرین، واقع در ١٢ کیلومتری شرق خسروی و کنار رودخانه الوند. (همان)

[٣] سند شماره ٢٨٣٧٥٤ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از هنگ قصرشیرین به تهران (ژاجا - رکن٣ - دایره عملیات)، ٢٤/٦/١٣٥٩، برابر گزارش گروهان خان لیلی.