توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢١٣ - اعتراض ديگر بر تعريف سكاكى
قوله: و فى كليهما نظر: ضمير تثنيه در [كليهما] به دو جواب اخير راجع است.
امّا وجه نظر در جواب اوّل: تعريفات هركدام مستقل بوده و از يكديگر جدا و منقطع ميباشند لذا نمىتوان يكى از تعاريف را دليل بر حذف فلان شئ در تعريف ديگر قرار داد لذا جايز نيست قيدى را در تعريف نياورد و در فهم آن بمجرّد ذكرش در تعريف ديگر اكتفاء نمود.
امّا وجه نظر در جواب دوّم:
اگرچه ممكنست بپذيريم الف و لام در [الوضع] براى عهد است ولى معهود خصوص وضعى كه در اصطلاح تخاطب مراعات شده نبود بلكه اعم از آن و غيرش مىباشد پس نميتوان از ناحيه عهد بودن الف و لام خصوص وضعى كه در اصطلاح تخاطب مراعات ميشود و مراد دانست و براساس آن خود را بىنياز از قيد مزبور قرار داد.
قوله: و اعترض ايضا: معترض مصنّف در كتاب ايضاح ميباشد و حاصل اعتراض وى در اين كتاب بر سكّاكى آنستكه:
تعريف سكّاكى براى مجاز مانع از اغيار نيست زيرا شامل غلط نيز ميشود بااينكه غلط مجاز نيست.
قوله: بانّه يتناول الغلط: ضمير در [بانّه] بتعريف مجاز راجع است.
قوله: الى كتاب بين يديه: كلمه [بين يديه] يعنى در مقابل.
متن
و قسّم المجاز اللّغوى الى الاستعارة و غيرها و عرّف الاستعارة بان تذكر احد طرفى التّشبيه و تريد به الاخر