توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣١٨ - قسم سوم

[ هذا المقام‌] قسم سوّم ميباشد.

قوله: ثبوتها له: ضمير در [ثبوتها] به صفات و در [له‌] به ابن الحشرج راجع است.

قوله: باختصاصه بها: ضمير در [اختصاصه‌] به ابن الحشرج و در [بها] به صفات برمى‌گردد.

قوله: انّه مختص بها: ضمير در [انّه‌] به ابن الحشرج و در [بها] به صفات برمى‌گردد.

قوله: او نحوه: يعنى او نحو هذا القول.

قوله: مجرور عطفا على ان يقول الخ: يعنى در اعراب كلمه [نحوه‌] دو وجه جايز است:

١- آنكه مجرور بوده تا معطوف باشد بر [ان يقول‌] لذا باء جارّه بر سر آن داخل مى‌باشد.

٢- آنكه منصوب بوده تا معطوف باشد بر [انّه مختصّ‌] و همان طوريكه اينجمله مقول قول بوده و منصوب است معطوف نيز همين واحد ميباشد.

قوله: و به يعرف ان ليس المراد الخ: ضمير در [به‌] به ما ذكر من الامثله راجع است يعنى از آنچه بعنوان مثال در اينجا آورديم دانسته شد مقصود از [اختصاص‌] حصر نبوده بلكه منظور صرف ثبوت صفت براى موصوف مى‌باشد.

قوله: على انّ محلّها: يعنى محل صفات كه مراد ابن الحشرج باشد.

قوله: و هى تكون: ضمير [هى‌] به قبّه راجع است.