توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠٥ - جواب شارح از رد مصنف بر سكاكى

چون معناى عبارت طبق اين بيان چنين ميشود:

مجاز عبارتست از كلمه‌اى كه در غير موضوع‌له حقيقى استعمال شده باشد.

پرواضح است اين تعريف هم بر مجاز مرسل صادق بوده و هم بر استعاره.

حاصل جواب از اين سؤال اينستكه:

مقصود سكّاكى اين نيست كه مطلق وضع شامل وضع تاويلى شده تا در مقام اشكال بروى آنچه شد ايراد گردد بلكه مراد وى آنستكه وضع مشترك است بين معناى مذكور يعنى: تعيين لفظ بازاء معنا تا بنفسه بر آن دلالت كند.

و بين وضع تأويلى لذا آنرا به [بالتحقيق‌] مقيّد نمود تا قرينه بر مرادش باشد.

قوله: قوله: انّه قد عرض للفظ الوضع: ضمير در [انّه‌] بمعناى شأن ميباشد.

قوله: اشتراك بين المعنى المذكور: مقصود از [اشتراك‌] اشتراك لفظى ميباشد و مراد از [المعنى المذكور] تعيين اللفظ بازاء معنا الخ ميباشد.

قوله: فقيّده بالتحقيق الخ: ضمير فاعلى در [قيّده‌] به سكّاكى و ضمير مفعولى به وضع عود مى‌كند.

قوله: ليكون قرينه على انّ المراد الخ: ضمير در [ليكون‌] به تقييد راجع است.

قوله: و بهذا يخرج الجواب الخ: مشاراليه [هذا] جواب‌