توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠٣ - جواب شارح از رد مصنف بر سكاكى

است لذا آنرا به [تحقيق‌] مقيّد ساخته تا اين تقييد قرينه باشد براينكه مراد از آن معناى مذكور بوده نه معنائى كه احيانا لفظ وضع در آن استعمال ميشود يعنى وضع تاويلى.

سئوال و اشكال ديگر و جواب از آن‌

سپس شارح گويد:

با توجّه باين جواب، جواب از سئوال ديگر نيز داده مى‌شود و شرح آن سؤال چنين است:

اگر پذيرفتيم كه وضع عام است و شامل وضع تأويلى ميشود نبايد بگوئيم استعاره از مجاز خارج است زيرا بر آن صادق است كه در غير موضوع‌له اجمالا استعمال شده يعنى در غير موضوع‌له تحقيقى.

اگرچه وضع را عام دانسته و مى‌گوئيم شامل وضع تحقيقى و تأويلى هردو ميشود ولى هيچ وجهى ندارد كه آنرا بخصوص وضع تأويلى اختصاص داده تا در نتيجه استعاره از تعريف مجاز خارج گردد.

شرح فارسى:

توضيح‌

حاصل جوابيكه ابتداء شارح از اشكال مصنّف داده و با [يمكن الجواب بانّ مراده الخ‌] آنرا شروع نموده اينستكه:

ما گفتار مصنّف در ارتباط با ايراد بر سكّاكى را قبول نداشته و تسليمش نميشويم زيرا مصنّف در مقام نقد بر سكّاكى گفت وضع را وقتى مطلق و بدون قرينه ذكر كنند منصرف بفرد كاملش يعنى وضع تحقيقى بوده و شامل‌