الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٧ - رأى اخفش و نظريه محققين از ادباء

ما: نافيه.

ادرى: فعل مضارع، متكلم وحده و ضمير مستتر در آن فاعلش مى‌باشد. متعدى، معلوم، جواب قسم.

واو: حاليّه، غير عامله.

ان: وصليّه.

كنت: فعل ناقصه با اسمش.

داريا: خبر براى « كان » .

بسبع: جار و مجرور، متعلّق به « رمين » .

رمين: ماضى، جمع، مؤنث، غائب و ضمير فاعل آن به اصابع راجع است، متعدى.

الجمر: مفعول براى « رمين » و جمله « بسبع رمين الجمر» قائم مقام دو مفعول است براى « ادرى » .

ام: عاطفه.

بثمان: جار و مجرور، متعلق به « رمين » معطوف به « بسبع » .

قوله: ام لم تتقدّمها: ضمير فاعلى در « لم تتقدّمها» به همزه و ضمير مفعولى به « ام » راجع است.

قوله: اراد: أبسبع: ضمير فاعلى در « اراد » به عمر بن ابى ربيعه راجع است.

قوله: طربت و ما شوقا الى البيض الخ:

تجزيه و تركيب‌

طربت: فعل ماضى، متكلم وحده و ضمير متكلم فاعل آن مى‌باشد.

واو: حاليه.

ما: نافيه.

شوقا: مفعول‌له براى « ما اطرب».

الى: حرف جار.