الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٦٩ - كلمه«الاين

أو: وعده بدهيد شما مردان حاضر.

إى: وعده بده تو يكزن حاضر.

إيا: وعده بدهيد شما دو زن حاضر.

إين: وعده بدهيد شما زنان حاضر.

و صرف آن با نون تأكيد ثقيله چنين است.

انّ: وعده بده البته البته تو يكمرد حاضر.

ايانّ: وعده بدهيد البته البته شما دو مرد حاضر.

انّ: وعده بدهيد البته البته شما مردان حاضر.

انّ: وعده بده البته البته تو يكزن حاضر.

ايانّ: وعده بدهيد البته البته شما دو زن حاضر.

اينانّ: وعده بدهيد البته البته شما زنان حاضر.

٨- انّ مركب است از « ان » نافيه و كلمه « انا » و شرح آن قبلا در باب الف گذشت.

قوله: فعلا ماضيا مسندا لجماعة المؤنث: يعنى فعل ماضى معلوم و فاعلش جمع مؤنث مى‌باشد.

قوله: او من آن بمعنى قرب: يعنى فعل ماضى معلوم و فاعلش جمع مؤنث است ولى مشتق از « آن » است نه « أين » .

قوله: على انّه من الانين: ضمير در « انّه » به « انّ » راجع است.

قوله: و على انّه مبنى للمفعول: ضمير در « انّه » به انّ راجع است.

قوله: انّ زيد يوم الخميس: كلمه « انّ » در اينمثال بفتح همزه است تا ماضى معلوم‌