الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٦٨ - كلمه«الاين
آنتا: نزديك شدند دو زن غائب در زمان گذشته.
انّ: نزديك شدند زنان غائب در زمان گذشته.
٣- انّ فعل ماضى مجهول است از مادّه « انين » بمعناى ناله كردن و نائب فاعلش غير جمع مؤنث است و آن مفرد مذكر غائب مىباشد و كسره همزه آن بنابر لغت كسانى است كه در « رُدّ » و « حبّ » از باب تشبيه به « قيل » و « بيع » رِدّ و حبّ مىگويند.
٤- انّ فعل امر حاضر، مفرد، مذكر، از مادّه « انين » بوده مانند: فرّ.
٥- انّ فعل امر حاضر، صيغه جمع مؤنث از ماده « اين » بمعناى رنج و تعب مىباشد و صرف آن چنين است.
آن: رنج بكش تو يكمرد حاضر.
آنا: رنج بكشيد شما دو مرد حاضر.
آنوا: رنج بكشيد شما مردان حاضر.
آنى: رنج بكش تو يكزن حاضر.
آنا: رنج بكشيد شما دو زن حاضر.
انّ: رنج بكشيد شما زنان حاضر.
٦- انّ فعل امر حاضر، صيغه جمع مؤنث از ماده « آن » بمعناى نزديك شد مىباشد و از نظر صرف همچون قسم قبلى است.
٧- انّ فعل امر حاضر، صيغه مفرد، مؤنث مؤكّد به نون تأكيد بوده از ماده « وأى » بمعناى وعد و صرف آن چنين است.
إ: وعده بده تو يكمرد حاضر.
إيا: وعده بدهيد شما دو مرد حاضر.