الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٨ - رأى برخى از ادباء و مردود بودنش
فى غرور: جار و مجرور، متعلق به « استقرّ » ظرف مستقرّ، مستثنا.
قوله: ان امّهاتهم الّا اللاتى : آيه (٢) از سوره مجادله.
تجزيه و تركيب
ان: نافيه، غير عامله، مبنى.
امّهاتهم: مضاف و مضافاليه، مبتدأ و خبرش محذوف است.
الّا: حرف استثناء.
اللّائى: موصول، مستثنا مفرغ كه اعرابش بحسب عوامل است لذا محلّا مرفوع مىباشد.
قوله: و ان من اهل الكتاب الخ : آيه (١٥٨) از سوره نساء.
تجزيه و تركيب
ان: نافيه، غير عامله، مبنى.
من: حرف جارّ.
اهل: مجرور به « من » ، متعلق به « استقر » ، ظرف مستقرّ، مضاف خبر براى مبتدأ محذوف و تقدير: و ان احد من اهل الكتاب الخ مىباشد.
الكتاب: مضافاليه.
الّا: حرف استثناء.
لام: براى تأكيد، غير عامله.
يؤمننّ: فعل مضارع، مفرد، مذكر، غائب، مؤكد بنون تأكيد ثقيله جار و مجرور، متعلق به « يؤمنن » .
قوله: و ان منكم الّا واردها : آيه (٧١) از سوره مريم.