الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧٥ - قسم اول از اقسام«ان» حرفيه

بين: ظرف، متعلق به « تصلحوا » مضاف.

الناس: مضاف‌اليه.

قوله: فاللّه احقّ ان تخشوه‌ : آيه (١٣) از سوره توبه.

تجزيه و تركيب‌

اللّه: مبتدأ.

احق: صيغه تفضيل، خبر مقدم براى « ان تخشوه».

ان: حرف مصدرى (ناصب).

تخشوه: فعل و فاعل و مفعول، منصوب در تأويل مصدر، مبتدأ مؤخر براى « احق » و جمله « احق ان تخشوه» خبر براى « اللّه » مى‌باشد.

قوله: و اللّه و رسوله احق ان يرضوه‌ : آيه (٦٢) از سوره توبه.

تجزيه و تركيب‌

اللّه: مبتدأ.

و رسوله: عاطف و معطوف.

احق: صيغه تفضيل، خبر مقدم براى « ان يرضوه».

ان: حرف مصدرى (ناصب).

يرضوه: فعل و فاعل و مفعول، منصوب، در تأويل مصدر، مبتدأ مؤخر براى « احق » و جمله « احق ان يرضوه» خبر براى « اللّه » مى‌باشد.

قوله: كذلك: يعنى كلمه « احق » خبر است از ما بعدش.

قوله: و الظاهر فيهما الخ: ضمير در « فيهما » به دو آيه اخير راجع است.

متن: و الثاني: بعد لفظ دال على معنى غير اليقين، فتكون في موضع رفع: نحو (ألم يأن للذين آمنوا أن تخشع قلوبهم) (و عسى أن تكرهوا شيئا) الآية، و