الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٧٠ - كلمه«الاين

باشد.

قوله: انّ يوم الخميس: كلمه « انّ » در اينمثال بكسر همزه است تا ماضى مجهول باشد.

قوله: انّ هند المليحة الحسناء الخ:

تجزيه و تركيب‌

انّ: فعل امر حاضر، مؤكد بنون تأكيد مثقله از وأى، يأى بمعناى وعد، يعد.

هند: مناداى مفرد معرفه بحذف حرف نداء، موصوف.

المليحة: صفت براى آن.

الحسناء: صفت بعد از صفت.

وأى: مصدر، مفعول مطلق، مضاف.

من: موصوله، مضاف‌اليه.

اضمرت: فعل ماضى، مفرد، مؤنث، غائب ثلاثى مزيد، از باب افعال، متعدى، معلوم، صله و عائد براى « من » .

لخلّ: جار و مجرور، متعلّق به « ضمرت » ، ظرف لغو.

وفاء: مفعول براى « اضمرت » .

قوله: ففعل فيه ما مضى شرحه: يعنى شرح آن در باب الف مفرده گذشت.

قوله: الاعياء: يعنى بسختى انداختن.

قوله: ابو زيد: نام ايشان سعيد بن اوس انصارى بوده كه از علماء ادب است و اهل بصره مى‌باشد.

قوله: و قد خولف فيه: ضمير در « فيه » به مقاله ابو زيد راجع است.

قوله: بعض الاقسام: و آن اقسامى است كه انّ را مشتق از « الاين » بدانيم.