الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦ - سبب طولانى بودن كتب ادبى از نظر مصنف

ج: اسمى كه بعد از ظرف قرار گرفته نظير: افى اللّه شك‌ .

د: اسمى كه بعد از « لو » آمده مثل: و لو انّهم صبروا .

كه در ايندو اسم نيز اين اختلاف كه رفع بنابر فاعليت بوده يا از باب مبتدائيت مى‌باشد را تكرار كرده‌اند.

و همچنين اختلاف در اينكه « انّ » و « ان » وصله آندو و بعد از حذف جارّ در مثال: شهد اللّه انّه لا اله الّا هو .

و مانند: حصرت صدورهم ان يقاتلوكم‌ .

آيا در موضع جرّ هستند به حرف جرّ محذوف همانطوريكه در قول فرزدق چنين مى‌باشد.

هرگاه گفته شود كدام طائفه بدترين قبائل هستند با انگشتان دستها به قبيله كليب اشاره مى‌نمايند.

شاهد در « كليب » است كه مجرور به « الى » محذوف است.

و يا در محل نصب بفعل مذكور مى‌باشند چنانچه در قول ساعدة بن جؤيه در وصف نيزه اينطور مى‌باشد:

يعنى: آن نيزه باندازه‌اى نرم و ملايم است كه بسبب تكان دادن دست تمام بندهايش مرتعش و مضطرب مى‌گردد همانطورى كه روباه در ميان طريق و جاده وقتى مى‌دود و دوپايش بجاى دو دستش قرار مى‌گيرد چنين مى‌باشد.

شاهد در « الطريق » است كه نصبش بواسطه « عسل » از باب مفعول فيه بودن‌