الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٩ - حرف الف
قوله: فلا تذهب نفسك الخ : آيه (٨) از سوره فاطر.
تجزيه و تركيب
فاء: عاطفه.
لا تذهب: فعل نهى، صيغه مفرد، مؤنث، غائب.
نفسك: مضاف و مضافاليه، فاعل براى « لا تذهب».
عليهم: جار و مجرور، متعلّق به « لا تذهب».
حسرات: منصوب است تا مفعول له براى « لا تذهب» باشد و تقدير كلام: لا تهلك نفسك للحسرات مىباشد.
قوله: كمن هو خالد فى النار : آيه (١٥) از سوره محمّد صلى اللّه عليه و آله و سلّم.
تجزيه و تركيب
كاف: حرف جرّ بمعناى تشبيه.
من: موصوله، مجرور به كاف، متعلّق به استقرّ، خبر براى مبتداء محذوف. و تقدير كلام: أمن هو خالد فى النّار مىباشد.
هو: مبتداء.
خالد: خبر براى « هو » و جمله اسميه صله و عائد است براى « من » موصوله.
فى النار: جار و مجرور، متعلق به خالد، ظرف لغو.
قوله: او من كان ميتا الخ : آيه (١٢٢) از سوره انعام.
تجزيه و تركيب
أ: از ادات استثناء.